Posts Tagged ‘Saskia’

12

Nou dát weer

Laat ik beginnen met te zeggen dat mijn tandarts best een aardige man is. Ongeveer onze leeftijd, ongeveer even oude kinderen. Hij 3, wij 2. Hij vertelde ooit over dat hij een derde wel zag zitten en zijn vrouw nog niet zo. En we kennen hem al járen. 
Even een klein uitstapje naar een ander toen hij uit de praktijk vertrok maar toen bleek dat we gewoon met hem mee konden. Nadat ik lelijk had gedaan over zijn opvolger. (nee mevrouw alles ziet er príma uit. Maar ik adviseer wel een kroon. HOEDAN)

Maargoed. Hij is aardig, maar ik ben niet zo’n fan van zijn werk. Of: zijn werk is prima maar als hij zijn vak uitoefent in zijn mond dan vind ik het een stuk minder aangenaam. Ondanks dat hij het super goed doet én me op alle manieren gerust stelt! (en ervoor zorgt dat ik nooit pijn heb)

En zo werd ik vrijdagmorgen wakker met een dikke kaak. Al een paar dagen verkouden. Donderdagavond al een gek gevoel in mijn mond. De vorige keer dat ik wakker werd met een dikke kaak kreeg ik een antibioticakuur. Dat was in 2015 vlak voor Lieke’s doop en vlak na mijn eerste streptokokkeninfectie waar ik toen erg ziek van was. Verminderde weerstand dus.
De keer daarvoor toen ik een dikke kaak had (in 2002 ofzo) kreeg ik een wortelkanaalbehandeling. (dat was afschuwelijk. Een andere tandarts die weg liep toen ik allemaal rommel in mijn giechel had. Ander verhaal)
En dat was alledrie de keren aan dezelfde kant/ kies.
In 2015 werd me verteld dat er een bacterie bij de wortelpunt zit. Dat die nu vervelend deed vanwege een verminderde weerstand.

Nu zal het wel weer door verminderde weerstand komen. En als je dan bedenkt wat we het afgelopen jaar meemaakten heeft het toch nog best lang geduurd voordat dit weer opspeelde….

Vrijdagochtend belde ik dus de tandarts en hij heeft een antibioticakuur voor me klaargelegd. 
En daar ben ik dus nu aan begonnen.
Echt pijn doet het gelukkig niet. Het is wel wat vervelend. 
Verplicht rustig aan dus. 
Ik haalde alles erbij. Probiotica en multivitamines.

Nu dus even verplicht rustig aan doen…

Beveiligd: Bang

De inhoud is beveiligd met een wachtwoord. Vul het wachtwoord hieronder in om hem te kunnen bekijken:

Beveiligd: Di-ri-gent

De inhoud is beveiligd met een wachtwoord. Vul het wachtwoord hieronder in om hem te kunnen bekijken:

Beveiligd: Vreten & Vrede & Vuujwejjuk

De inhoud is beveiligd met een wachtwoord. Vul het wachtwoord hieronder in om hem te kunnen bekijken:

Alleen maar toch niet

k ben niet zo ‘held-erig’ aangelegd. Ik ga niet graag ergens alleen naartoe, ik vind het zelfs spannend of eng om alleen naar “iets nieuws” te gaan.
Naar het huis van iemand waar ik nog nooit was, naar een onbekende iets ophalen, een nieuwe leerling, naar een nieuwe groep. Sowieso: naar voor mij (nog) onbekende mensen.
Dingen in een groep doen vind ik vaak wel leuk, maar alleen ergens naartoe waar ik niemand ken, en ze mij ook niet kennen, vind ik doodeng.
Dat vind ik nu ik groot en volwassen ben, maar ik heb het al mijn hele leven.
Misschien doordat mijn ervaring met groepen (klas, school) niet altijd heel goed was.

Emma heeft daar echt geen moeite mee. Die gaat naar de zwemles waar ze niemand kent, het koor waar alleen onbekende kinderen zijn en ze doet ook workshops in het zwembad. We brengen haar uiteraard weg, maar van de kinderen kent ze (vaak) niemand. Ze ging van de zomer ook naar de kindervakantieweek. Er waren weinig kinderen hier uit het dorp maar na 5 minuten was het al prima en mocht ik wel weg.
En dat vind ik zo knap van haar! Ik durfde dat vroeger niet. En deed dat dus ook niet. 



Ik ga binnenkort weer sporten met een groep, 1 keer per week. En ik vind het doodeng. Eerdere ervaringen kende ik niemand in de groep, kenden anderen elkaar wel en was ik toch alleen. Ik heb wel een aantal mensen die ik eerdere keren ook meededen, en we volgen elkaar ook op facebook. Zij gaan met de gevorderden mee en ik met de beginners. Dus toch vreemd. Ik weet dat het “moet” en dat ik het ook “wil.” Maar dan blijft het eng. Ik weet dat ze me niet opeten en dat trainers geen sporters bijten. 
Ik ben daar voor mezelf, mijn eigen overwinning. En al vind ik hen niet aardig, en al vind ik hen eng. Ik kom daar voor mezelf. 

Ik vind het zo knap van Emma. Die gaat er onbevangen heen en komt eigenlijk altijd terug dat het leuk was en dat ze een vriendin heeft. Tijdens de lessen zie je dan dat ze ook met anderen plezier heeft en grapjes maakt. Hopelijk blijft ze dat haar hele leven doen! 
Knap van mijn kind!
Trots op haar! 

Ik kan vijf kwartier in een uur kletsen, maak redelijk gemakkelijk een gesprek aan met onbekenden. Maar dit vind ik toch zó spannend. Maar ik schreef me in. Dus ik ga. Denk ik…

Terugblikken op 2018

De doelen en wensen van 2018 logen er niet om. Ik had een boel wensen en doelen. En ze zijn zeker lang niet allemaal uitgekomen. Er is wel verschrikkelijk veel gebeurd in ons gezin. Voor 2019 is er een hoop werk te doen. Maar eerst de doelen van 2018 maar eens evalueren.

Een halve marathon lopen 

Nou. niet dus. Ik sla nog geen deuk in een pakje boter. Ik ben ingeschreven voor een 7km in april. Dus ik kan aan de slag.

Fysiek sterker worden

Geen deuk in een pakje boter dus. Ik kan aan de slag.

Weer dirigeren

Weinig kansen voor gehad dit jaar. Misschien volgend jaar.

Minder bang zijn

Niet gelukt. Ook geen kans voor gehad. Gelukkig heb ik hier hulp bij, maar ook zeker (meer) hulp nodig!

Lange wandelingen maken

De Walk of Wisdom gelopen, de Amsterdam Light Walk, City Pier City nightwalk. De avondvierdaagse in Nieuw – Vennep, Naar de Waterleidingduinen, Fjoertoer Egmond, De Poldertocht… Best veel gewandeld dit jaar. Hopelijk in 2019 weer!

Vaker samen met Gijs op pad

‘Net terug’ van een paar dagen Essen. Gaan we vaker doen!

1/8 Triathlon doen

Check. Superleuk! In 2019 weer.

Meer complimenten geven

Ik probeer wat. Maar heb genoeg aan mezelf dus niet echt gelukt zoals ik wilde. Bovendien vind ik het vaak ook eng. En sommige complimenten die ik gaf werden niet echt opgepakt.

Een grote pixeldeken haken

Ik ben “blij” dat mijn temperatuurdeken bijna af is. Volgend jaar zien we weer!

Corner to Corner leren haken

Niet gelukt!

Een museumjaarkaart aanschaffen en ‘mijn geld’ eruithalen.

Hebben we gedaan en best wat musea bezocht. De laatste was het Archeon. Zo dichtbij maar we komen er zelden! Volgend jaar houden we de museumjaarkaart. En het eerste uitje staat al gepland. (Rijksmuseum)

Reading Challenge – 20 boeken lezen.

Gelukt. Ik heb er nu 26 op mijn lijstje en daar zal het wel bij blijven. Volgend jaar het target naar 30?

Blijven bloggen.

Ik deed een enorme update en nu moet ik weer wennen aan de layout. Maar ik ga proberen vol te houden. Het gaat misschien ook gemakkelijker als Lieke straks naar school gaat? 

Doelen en wensen voor 2018

images
Voor 2017 had ik mezelf een aantal doelen gesteld. En dat wil ik voor 2018 weer. Bewust eens nadenken over wat ik dat jaar zou willen doen / bereiken.

  • Een halve marathon lopen – Dit lukte in 2017 helaas niet vanweg een blessure. Hopelijk is die nu over, krijg ik de geest en kan ik weer rustig opbouwen richting 5km – 10km – 10 engelse mijl en dan de halve..
  • Fysiek sterker worden –  Ik zou graag naar een sportschool gaan, maar vind de prijzen daar knap hoog voor. Daar moet ik eens een middagje op studeren waar ik het beste terecht kan. (tips welkom!)
  • Weer dirigeren –  Het koor waar ik nu voorsta als dirigent, daar speel ik tegelijkertijd piano. Graag zou ik ook weer dirigeren. Het liefste bij een niet – kerkelijk koor. Er komt vast weer iets op mijn pad…
  • Minder bang zijn  – dit doel had ik in 2017 ook. In sommige opzichten gaat het beter, maar er is ook zeker ruimte voor verbetering… (en mens lijdt het meest……)
  • Lange wandelingen maken (met Benco) –  Met mijn moeder wil ik de walk of wisdom lopen.
  • Vaker samen met Gijs op pad – Al is het alleen maar even ergens eten. samen.
  • 1/8 Triathlon doen –  Deze organiseren ze hier in de buurt, dus dat is het probleem niet..
  • Meer complimenten geven – Ik deed met Emma mee aan het complimentenonderzoek van de VU (binnenkort een blogje) En ik wil dat in het Dagelijks Leven graag doorvoeren. Niet alleen tegen de kinderen, maar ook tegen mensen die me nabij staan. En in mijn werk. Een goed doel denk ik.
  • Een grote pixeldeken haken – Daar ga ik me de komende dagen eens over beraden. (voor het haken heb ik al een aardig ‘wensenlijstje’ wat ik in 2018 zou willen haken. Deze deken zal wel het allergrootste project zijn. Daarover later meer denk ik…)
  • Corner to Corner leren haken – Dat wil ik al zeker 2 jaar. En nu ga ik het doen!
  • Een museumjaarkaart aanschaffen en ‘mijn geld’ eruithalen. En dan misschien ook wel eens alleen naar een museum…
  • Reading Challenge – 20 boeken lezen. (in 2017 las ik er 23)
  • Blijven bloggen. En hopelijk komen er dan ook wat lezers bij. Dat motiveert 😉

In 2018 wil ik ook graag weer: een nachtje weg met (alleen) Emma, een nachtje kamperen, een keertje naar de bioscoop, lekker zwemmen en sporten, genieten van ons gezin, . …. vervelen zal ik me niet.

Genoeg wensen en doelen voor 2018.
We gaan zien wat ervan terecht komt…

schrijf-1003_11

Proefkonijn

kindkern1
Gisteren was ik ‘oefenpersoon’ voor / bij de moeder van een klasgenootje van Emma.
Zij is ortopedagoog en wil kinesiologie gebruiken om (onder andere) de kinderen in haar praktijk te helpen.
Kinesiologie helpt je beter in balans te komen. Ik vond (en vind!) het best ingewikkeld hoe het nu precies zit en werkt,
maar ik wilde het graag ervaren. En zo kon ik Renate helpen met oefenen.

Kinesiologie betekent letterlijk ‘bewegingsleer’. Het is een methode die de mens in zijn totaliteit benadert. Door middel van spiertesten, waarbij de kinesioloog zachte druk op verschillende spieren uitoefent, worden onbalansen zichtbaar. Deze methode werkt met het stress-reflexmechanisme van het autonome zenuwstelsel. (bron)

Kinesiologie is een alternatieve geneeswijze.
Waar bij bijvoorbeeld shiatsu en acupunctuur gewerkt wordt vanuit een probleem, gaat kinesiologie vanuit een doel.
Dat kan een doel zijn wat dichtbij ligt, maar ook iets wat verder weg ligt. Mijn doel ligt verder weg. Er zijn een hoop hobbels te nemen voor ik zover ben.

Nadat mijn doel bepaald was moest ik aangeven op een schaal van 1 tot 10 hoe ik erover dacht, en daarna hoeveel energie ik ervoor had (3)
Door middel van duwen op mijn arm werd er direct met mijn lichaam gecommuniceerd. Erg grappig om te zien / voelen.
Dit tav het doel, maar ook over wat er ‘mis’ is met de energie in mijn lichaam.
Het deed allemaal geen pijn, waren lichte aanrakingen en de bewegingen waren allemaal prima te doen.

Er was een soort ‘disbalans’ in mijn lichaam, die Renate ging behandelen. Dit begon met een soort ‘draaien’ op punten op mijn polsen.
Dit deed ook absoluut geen pijn en was niet vervelend. Ondertussen stelde ze een aantal vragen (metaforen) Sommige kon ik wat mee, anderen niet zoveel, en er waren wel een paar lastige vragen bij, waar ik echt wel over na moest denken.

Hierna deed ze de spiertesten opnieuw, en waren nog wat ‘behandelingen’ nodig, er was nog wat disbalans. Vooral de punten op mijn rug waren wat gevoelig.
Ditalles was een momentopname, een andere keer kan het weer anders zijn, en er is altijd wel een ‘vorm’ van disbalans in je lichaam.
We hadden een bepaalde tijd (1,5uur) afgesproken, dat was een doel van Renate om daar op te oefenen.

De energie die ik heb om mijn doel te voltooien was nu 6. Ik heb er meer energie voor!
Maar de weg is nog lang, mijn doel ligt (maximaal) een jaar weg.

IMG_1295

Na de behandeling had ik een beetje het idee van “En nu……..” Wat ga ik hiervan merken?! Ga ik hier iets van merken?
Dat zal de toekomst uitwijzen.
Gisteravond was ik wel enorm moe. Of dat hierdoor kwam, of door alle druktes de afgelopen dagen weet ik niet.

Kinesiologie en de spiertesten vind ik nog best wel ingewikkeld. Ik ga kijken wat dit consult me heeft gebracht.
Ik heb in ieder geval nagedacht over een aantal dingen, en daar wat beslissingen over genomen.

Ik “geloof” zeker in het zelfherstellend vermogen van mijn lichaam, en ook met acupunctuur heb ik goede ervaringen.

Aan het einde van de sessie trok ik nog een kaart (boodschap van de elfen)
Een bijzondere kaart, de tekst paste zeker (gedeeltelijk) Er kwam ook gelijk een ‘situatie’ naar voren waar ik ‘m op betrok.
En dat voelde wel fijn.IMG_1297

Ik ga er nog eens goed over nadenken.

Dankjewel Renate dat ik je ‘proefkonijn’ mocht zijn.
Het consult vond ik wel fijn, herkenning in een aantal metaforen, en zeker wat wijzer geworden over mezelf, of over wat situaties.
Ze zoekt nog meer oefen – personen.
Hier kun je haar gegevens vinden, ook als je andere vragen hebt, of als je beter wilt leren ∞ leven
En nu. Mijn doel. We gaan het meemaken.
Wel is het zo dat ik gistermiddag voor het eerst sinds 15 oktober mijn hardloopschoenen aantrok.
Ik liep stukken heel lekker, maar ook bleef ik maar nadenken over hoe ver ik nog moest / wilde / ging / zou moeten / ….
Dát zou ik nou graag eens loslaten.

Haakvirus

blog4Het Haakvirus is weer toegeslagen hier.
Geen idee waar het ook alweer mee begon. Ik denk met die bollen die ik zou gebruiken voor de Double Trouble CAL van het begin van dit jaar. Dat project waarbij ik na een of twee weken letterlijk afhaakte. Veel te ingewikkeld, Heel veel uitzoeken en tellen. En dat was me allemaal teveel.
Ik wilde weer iets ‘doen’ in plaats van alleen maar op de bank hangen met een telefoon in mijn hand. Dus zocht ik de bollen op en haakte een granny stripe. En dat werd al gauw saai….
Ik vond het patroon van Vleermuis Viggo, en die vond ik wel erg leuk. De kleuren katoen had ik nog liggen, ik had alleen nog ogen nodig. Die haalde ik bij Echtstudio op de Amigurumidag. en ik was weer helemaal om!
Wat was het leuk en gezellig daar, veel gezien. Ik ging voor oogjes maar kocht ook het patroon van de koe van Cute Dutch. Met die malle kriebelwol. Een hoop gedoe maar altijd wel heel mooi.
blog1Ik begon aan de koe, haakte Viggo af en toen bedacht ik me dat het wel leuk was om de lampionnen voor Sint-Maarten zelf te haken. De patroontjes kwam ik elk jaar rond Sint Maarten tegen, maar dan was het alweer te kort dag om ze te gaan haken. En nu was ik er op tijd bij.
We togen naar Echtstudio, waar het ook ByClaire Fair was, en ik kocht de ringen die ik ervoor nodig had. En nog wat kleine dingetjes…
blog2De lampionnen haakte ik op een regenachtige zondag en ik vind ze erg mooi geworden. Alleen zijn ze best groot en zwaar. Even kijken of ze deze gaan gebruiken, of de papieren lampionnetjes die ik nog heb liggen…

blog3En zo was er weer een projectje af. Die Sinterklaaskrans die ik al jaren wil maken is ook in de maak. Ik ben halverwege met het haken van de ‘figuurtjes’ en de krans haak ik niet zelf, maar ik maak ze op een strokrans. De koe is nog niet af, die ligt nog even te wachten.
De grannystripe is een leuk projectje voor tussendoor, of voor onderweg. Daar hoef ik verder niet zo enorm over na te denken. Het begin en het einde gaat me ook éindelijk goed af…
Er zit nog een vlaggenlijntje in de pen (21,1 hartje) met de Corner to Corner steek, die ik ook al járen wil leren.
Misschien een vest uit het nieuwe boek van By Claire?

Aankomend weekend ga ik in ieder geval met mijn moeder naar de Kreadoe. Eens kijken of we daar nog wat ideeën op kunnen doen…
Ik twijfelde al, wilde wel graag gaan. Maarja….. En via vakantieveilingen gaan we nu samen voor de prijs van 1 kaartje. (komen nog 5 euro administratiekosten bij)
Ik ben benieuwd, aan het lijstje wordt gewerkt…

blog5

@ woonthier


Saskia - Mama van 2 mooie meiden van 6 en 3 - Labrador Benco - muziek - watersport - haken - Wandelen - Hardlopen! #sterkzijn !
Follow Me on Pinterest
Categorieën
Archief
Reading Challenge

2019 Reading Challenge

2019 Reading Challenge
Saskia has read 0 books toward her goal of 30 books.
hide