Posts Tagged ‘Hardlopen #saskiaruns151017 #12medaillesin12maanden’

#Saskiaruns151017

Wat was het afgelopen weekend superleuk!
Zaterdag ging ik met mijn moeder naar de marathonexpo in Amsterdam om onze startnummers op te halen. Er was vanalles te zien en te beleven daar.  Er waren verschrikkelijk mooie  vesten.  (en nu niet meer verkrijgbaar…..) Maar ik vond 64 euro toch bést een hóóp geld.
Het was leuk om er te zijn, maar ook wel een beetje zuur. Want 8km is héél wat anders dan die halve marathon die ik zo graag wilde lopen.
blog4

 

We plaatsten nog een berichtje op de muur om mijn tante aan te moedigen die (wel) de halve zou lopen.
blo3
We liepen nog even naar het Olympisch stadion om daar even te kijken. Er was al vanalles te zien (er was een wandeltocht georganiseerd daarvandaan)
blog2Na een lekkere lunch op Schiphol keerden we weer huiswaarts. Een leuke ochtend (en een heel eind gewandeld ;) )
‘s Avonds de spullen opzoeken voor de loop zondag, en een paar verjaardags – voorbereidingen.

blog5

Zondagmorgen vertrokken we op tijd, en doordat we met 1 auto gingen konden wij worden afgezet en de supporters parkeerden daarna de auto. Dat scheelde een héél eind, en zo waren we op tijd om de hele marathon te zien starten. Heel gaaf om te zien. En wat lopen die mannen hárd.

blog6
Hierna moesten we kleding inleveren, ik moest mijn broek nog even goed aantrekken. (zat binnenstebuiten. Dankuwel mevrouw die het meldde…) en daarna konden we richting startvak. Dat verliep allemaal voorspoedig en we waren ruim op tijd in het startvak. (dat héél groot was…)

0-2 km

Even zoeken, kijken hoe we lekker liepen, waar we waren. En echt al héél snel slalommen om de eerste wandelaars. Maar dat komt vast omdat we helemaal achteraan startten. Dachten we nog.

2-4 km

Oh, zijn we al in het Vondelpark? Dan zijn we daar ook eens geweest! Er was veel te zien onderweg. En veel wandelaars.
Onder het Rijksmuseum door. Dat was leuk! (nee, nu geen tijd voor de nachtwacht! doorlopen!)
Er haakte iemand bij ons aan die vond dat we zo’n lekker tempo liepen. Zij haalde er weer iemand bij, maar we waren hen ook al snel weer kwijt.

4-5 km

Yes! Over de helft. Zijn we al bijna bij de drankpost? Er hingen brandweermensen in zo’n ‘bakkie’ boven de weg die ons aanmoedigden. Superleuk!
Zijn we nog nóg niet bij de drankpost?

5-7 km

Gaan we het nog halen binnen het uur? Warm! Pijn! Beetje saaie weg waar niet zoveel te zien was. En slalommen om de wandelende mensen. Die overal over het parcours liepen te zwalken. Daar hebben we allebei best veel last van gehad. Er waren zóveel mensen aan het wandelen, echt al na een kilometer!

7-8 km

We zijn er bijna! Maar nog niet helemaal….. En zo voelde het ook echt. Ik zág het stadion al even, maar had verwacht dat er nog ergens een blokje om zou zitten. Dat was dan niet. Bij de – nog 500 meter-boog ging ik rekenen en dacht ik dat het niet meer kon. Even later dacht ik dat het nog wel kon. Ennn het stadion in. Dat was heel gaaf!

Finish

Gehaald! Binnen de tijdslimiet die ik mezelf had gesteld. Maar wel helemaal stuk. Even uithijgen na de finish (maar ook het verzoek om door te lopen.. hoe dan ;) !) en de medaille ophalen.   blo7
Op het grote scherm zagen we dat de marathonlopers nog maar een kilometer of 3 moesten. Dat duurt niet zo lang meer.
En we stonden helemaal vooraan! Als je dit wilt plannen lukt het niet….
Ik appte naar de supporters dat we nog even naar de aankomst van de marathon keken. En op het moment dat ze de bocht om kwamen zeilen kreeg ik een appje terug: “wanneer is dat” (nou: NU) Zij waren al buiten het stadion en hadden er niks van meegekregen.

blog7

 

Echt zo tof om te zien en mee te maken! De finish zagen we op het scherm uiteindelijk, en nadat er een aantal lopers binnengekomen was zijn we weer doorgelopen. Wat een grote gaten zaten er tussen de eerste lopers, 1 en 2 dichtbij elkaar, en daarna steeds een gat na elke loper.
Toen we uiteindelijk het stadion uitliepen kwamen we Gijs en Robert alweer snel tegen, kregen een mooie roos en liepen naar onze spullen en daarna naar de auto. Even een gedoe om de stad uit te komen (de helft was afgesloten..) maar daarna waren we snel thuis.

‘s Middags vierden we klein maar heel gezellig mijn verjaardag. Een topdag. Dank aan iedereen die er was, en aan de supporters ;)
Hoewel ik het ook wel zuur blijf vinden dat ik niet de halve kon lopen. (in deze staat was het ook echt niet gegaan hoor!)
Nu herstellen en hopelijk mijn blessure genezen. En dan…. verder trainen!

taartjes

Helaas.

12van17De kogel is door de kerk, het ei is gelegd, het besluit is genomen. Zoiets.

Geen halve marathon voor mij op mijn verjaardag, maar ‘slechts’ een loopje van 8km.
Afgelopen zaterdag nam ik een lastige maar verstandige beslissing.

Vrijdag was ik bij de fysiotherapeut en hij vertelde me al dat ik maar moest kijken hoe de training dit weekend zou gaan.
De behandeling was pijnlijk, maar mijn heup en been voelde een stuk soepeler hierna.

Er stond 15 km op mijn schema, maar ik begon mijn rondje zo dat ik ook na 9 af kon haken.
Bij de eerste stap voelde ik mijn been, maar ik leek het eruit te lopen tot een km of 4. Daar begon ik mijn rechterbeen te voelen, en dat werd de kilometers daarna alleen maar erger.
Onderhand dacht ik uiteraard na, maar liep ook echt wel lekker.

Ik liep rustig in mijn ritme, en werd ingehaald door Gijs op de fiets die een stukje meefietste, even naar de winkel reed en daarna het laatste stukje weer meefietste. Op zich vond ik het wel bijzonder dat ik toch in een soort trance was waarin ik gestoord werd. Ik dacht altijd dat ik dat niet had.

Ik liep iets verder dan 8km, mijn pace nog iets naar beneden, en ging daarna wandelen.
Dit moest ik niet willen. Teveel kramp / pijn in mijn been en heup. Ik kan me nog voorstellen dat ik door zou lopen tot de 10k. Maar 21? Dat zou geen feestje worden.

Een tijd terug zei mijn fysiotherapeut al eens dat ik wel eerlijk moest zijn naar mezelf. En die heb ik in mijn oren geknoopt. Geen idee waarom die opmerking me zo raakte, maar ik schrok er wel een beetje van dat hij dat zo zei. Het is doorgedrongen, dankje!

Ik had een uurtje de tijd, dus heb een uur lopen piekeren hoe ik dat nu aan mijn maatje ging vertellen.
En zo appte ik dat de halve niet haalbaar was. Dat dat teveel pijn zou opleveren.
En ik kreeg echt een heel tof appje terug. “We zoeken er wel een in het voorjaar”

Yeah. We gaan nog. (Dank dat je dit avontuur nogsteeds met me aan wilt ;) )

Ik denk dat het een verstandig besluit is. Maar ik voel me echt wel een beetje sip.
Teleurgesteld. Ik wilde dit graag. Ruim een jaar mee bezig geweest en voor getraind.

Gelukkig kan ik mijn startbewijs nog omzetten naar 8km. Dan loop ik met #saskiaruns151017 mijn 12e medaille van 2017 toch op mijn verjaardag.

Nou, en als we dan op mijn verjaardag ‘s morgens 8K lopen en met een uurtje weer terug zijn in het Olympisch Stadion kan ik net zo goed ‘s middags mijn verjaardag vieren.
En dat ga ik dus ook doen. (met mogelijk TV Noord – Holland of AT5 aan.)

Die halve marathon komt. Ooit. Maar eerst weer pijnvrij worden. Want ik heb er elke dag last van.
En die halve loop ik dan als ik er echt klaar voor ben. Niet halfbakken. #justkeeprunning
(en toch voel ik me sip!)

95afefa582c1aa0cfdd69470d7ea1f9b--its-my-birthday-birthday-cards

Dam tot Damloop 2017

“Ik durf niet” Was wat ik kort voor we weg moesten naar mijn maatje appte. “Welja joh” was het antwoord. En zo stapten we in de auto op weg naar Amsterdam. Het plan was best goed. Afgezet worden aan de andere kant van het IJ, overvaren, kleding inleveren, startvak, klaar. Dat klonk makkelijker dan het was, want hier en daar waren er wat wegen afgesloten, zei de TomTom iets anders of mochten we niet verder. Ergens uitgestapt, stukje gelopen, op de boot gesprongen en toen waren we bij het Centraal Station. Even zoeken, kleding inleveren (precíes op tijd), langs een dixie en daarna naar het startvak. Precies 4 minuten voor de start stonden we in het startvak. Nét op tijd, de adrenaline gierde in ieder geval alvast door mijn lijf.
dtd4

1 – 3 km

De IJtunnel. Die kenmerkte de eerste kilometers. “Wat een ding joh!”Heb ik nog gezegd. Eigenlijk nooit geweten dat die tunnel zo lang is. Nou ben ik er echt niet zo heel vaak doorheen gegaan, maar hij was in ieder geval langer dan ik dacht. Het was er knap warm binnen, en de trommelaars vooraan maakten een hoop kabaal. Wat in het begin nog echt klonk als muziek, verderop was het vooral een soort gedreun wat je hoorde. Een beetje angstaanjagend wel. Het was best een steil eind omhoog… En na een vlak stukje weer verder omhoog….

4 – 6 km

“Ik ga het niet halen” Riep ik hier ergens. Maar doorlopen dus. Zijn we al bij 5? (volgens mij) Tussen 5 en 6 km was een waterpost. Lekker! Even drinken en even wandelen. Ik had inmiddels best wel last van mijn been gekregen.

6 – 10 km

Hier ergens bedacht ik me dat ik graag bij de 8km wilde zijn. Dan waren we op de helft, en gingen we aftellen. Dat stemde gunstig. Uiteindelijk kwamen we bij 8km, kort daarna werd er fruit uitgedeeld, ik liep nog een klein stukje alleen en na wat hard werken en pijn in mijn heup / been waren we bij 10 km.
Volgens mij liepen we op een mooi dijkje met aan beide kanten huizen. (alleen elke keer die dijkjes op, pffff…)
Hier liepen twee mensen “dat pijn erbij hoort. Denk ik??” En “pijn is een emotie” Nou, weer wat geleerd maar ze hadden ook best mee mogen lopen om dat te kunnen beoordelen….

10- 12 km

10 km! Onder een mooie boog door langs de A9. Waar verteld werd dat dit een lang saai stuk zou zijn vond ik dat best meevallen. Er stond een bandje dat “The Lion sleeps tonight” speelde. Daar hadden we het over en ik bedacht dat dat best een leuk lied was voor de Ursulaband.
Van tevoren had ik gedacht dat ik bij 12 wel overtuigd zou zijn dat ik het zou halen. Die overtuiging had ik nog niet.

12 – 14 km

We zijn er bijna maar nog niet helemaal. Ik zag een bord ‘Zaandam’ staan. Zo dacht ik. Ik ben in ieder geval van Amsterdam naar Zaandam gelopen. Op het dijkje waar we liepen kreeg ik 1 enorme kramp in mijn rechterbeen. Gelukkig bleef het bij een en kon ik door.
Bij 14 moest ik toch wel overtuigd zijn dat ik het zou halen? Dat was ik inmiddels een klein beetje. Nog 2 km.dtd1

14 – 16,09km

We gingen door een enorm druk staatje, mensen die op de weg stonden en een soort haag vormden. Ik vond het maar irritant eigenlijk. Maar dat aangemoedigd worden vond ik dan wel weer heel erg leuk!
Er was me beloofd dat het einde van het parcours bergafwaarts zou zijn. Maar of dat ook echt zo was?! In ieder geval moesten we nog 1 brug op. En toen, op een kilometer van de finish, was ik er eindelijk van overtuigd dat we het gingen halen.
Kort voor de finish zagen we Gijs en de kinderen, ik werd erheen ‘geduwd’ en daarna gauw weer door. Eindsprintje naar de finish. Yes! Gehaald! dtd5

Na de Finish

Ik werd ‘opgevangen’ door René, en er was iemand van de organisatie die gelijk bij ons stond. Hij duwde twee sponzen in mijn nek en vroeg hoe het ging. Dat water in mijn nek was koud, maar ik heb nooit last gehad van een nat shirt. Dat was allemaal verdampt denk ik.
We kregen een medaille, en moesten nog wel een eindje lopen naar onze tassen. Dat was wel lekker, maar nét even te ver.
De tassenservice was super geregeld, er stond iemand bij die je hielp (Bij Cruijff lag alles op een enorme hoop en zoek het zelf maar uit)
Weer teruglopen op zoek naar onze fans en op weg naar het restaurant!
dtd3

 

 

 

We hebben lekker pizza gegeten in Zaandam, van tevoren gereserveerd.
Ik voelde me alleen niet top, had erg veel last van mijn darmen. Wist dat ik wat moest eten en heb dat ook gedaan, maar had eigenlijk nergens trek in.

dtd2 Het toetje sloegen we daarom ook over en gingen naar huis.
Daar werd de buikpijn uiteindelijk minder, heb ik lekker gedoucht en ben in bed gekropen. Nog even een colaatje gedronken en na Heel Holland Bakt lekker slapen!

Wow! Ik heb gewoon 16,09 km hardgelopen. Het was een zware strijd met best veel pijn in mijn been.
Wat een eind! Langzamer als dat ik gehoopt had, maar met pijn dus.
Nu eerst herstellen, en dan kijken hoe en of ik verder ga.

Ik heb inmiddels uitgezocht dat het startbewijs van de halve ook omgezet kan worden naar 8 km. Afhankelijk van hoe het gaat en hoe ik me voel loop ik dus de halve of 8 km op mijn verjaardag. En die halve die komt dan nog wel eens.
Want met zoveel pijn lopen is echt geen feestje. En bovendien slecht voor mijn lijf…

dtd6

@ woonthier


Saskia - getrouwd - Mama van 2 mooie meiden van 4 en 1 - Labrador Benco - muziek - watersport - haken - fotograferen - Hardlopen! Hopelijk #saskiaruns151017!
Follow Me on Pinterest
Categorieën
Archief
Reading Challenge

2017 Reading Challenge

Saskia has read 0 books toward her goal of 15 books.
hide