Muzikale Maandag

Na 23 april blijven sommige maandagen moeilijk. Ineens is het er weer…

Het regent harder dan ik hebben kan…

De score van 2018

Ik zit maar steeds te mekkeren dat ik niet liep in 2018, maar ik harkte toch best wat medailles binnen. 
Met de 20 van Alphen liep ik de 1k met de kinderen (en Gijs) en verder helaas niet. Ik had maar wat graag nog een 5k gelopen maar dat mocht niet van de fysio vanwege een blessure aan mijn heup. Ik bezocht daarvoor zelfs de sportarts. Het tweede consult belde ik af omdat ik geen tijd meer had gevonden om te lopen vanwege alle gedoe. 


Met Emma liep ik de Dirk Kuyt Run in Katwijk. 1 met haar en 5 met mezelf. Ik liep de nightrun in Leiden, en de 4,2km in Rotterdam. En dat was het wel zo’n beetje met hardlopen. Op de Santarun na dan. Maar dat was maar een klein stukje. De rest wandelde ik bij elkaar. 8 Dagen wandelen voor de Walk of Wisdom, De Avondvierdaagse in Nieuw Vennep – de Poldertocht in Rijpwetering en afgelopen week de Amsterdam Light Walk (blog volgt…) De Fjoertoer in Egmond was toch wel heel gaaf. Volgend jaar de lange afstand? Ook zwom in dit jaar weer de zwemvierdaagse. Dat ga ik sowieso volgend jaar weer doen, de derde keer dan. En met het avondvierdaagse – bestuur gaan we vast weer een spionagestage doen…

Waar ik het meeste trots op ben, maar waar ik helaas geen medaille van heb, is de 1/8 triatlon in Leimuiden.

Doel voor 2019: weer 12 medailles? Dat zou wel tof zijn als ik dat fysiek weer zou kunnen! 

Weet jij nog een leuke wandeltocht? 

Waterleidingduinen

Temperatuurdeken 2018

Al een paar jaar wilde ik er eentje haken. Een temperatuurdeken. Elke dag een granny square met de kleur overeenkomend met de kleur van de maximumtemperatuur van die dag. Ik koos ervoor om de temperatuur van mijn woonplaats te doen, en niet van “daar waar ik op dat moment was” 
Het begon met kleurtjes zoeken en wolletjes kopen. Ik koos voor Stylecraft Special DK. Ik keek op pinterest en zag daar een aantal voorbeelden van dekens en kleuren. Vaak werd er voor geel gekozen rond de 15 – 20 graden. Ik houd niet van geel en wilde dus niet dat ik een deken zou krijgen met heel veel geel. En zo haakte ik dus elke dag een vierkantje. In theorie. Want soms was er wel eens een inhaalslag nodig. Eind mei moest ik inhalen. En na de zomer. Want toen het zo warm was had ik weinig interesse om onder die warme lap te zitten.

Aan het einde van het jaar wilde ik de hertjes van Sugary Sweet Design haken. Maar niet voordat ik weer bij was met mijn deken. Eerder mocht er van mezelf niet aan beginnen. 
Aan het einde van het jaar werkte ik een beetje “voor” want op oudejaarsavond wilde ik graag aan de rand haken. Ik kreeg ‘m net niet af, maar op 1 januari was het ook nog een goede tijdsbesteding.

Op leer maakte ik met slagletters de “statistieken” en die maakte ik weer vast met de bijbehorende kleur.
Het was een erg leuk project om te doen! Maar in 2019 maak ik er geen! Een jaar zonder een project dat me achtervolgt. 
Hoewel: een moodblanket lijkt me ook wel wat. Eens googelen….

Weetjes:

  • Ik haakte met Stylecraft Special DK en haaknaald 4,5
  • Het zijn 368 vierkantjes
  • 365 vierkantjes, 365 dagen, 31/12/17, 1/1/19 en een witte.
  • Er zijn 11 kleuren gebruikt
  • 10 voor de temperaturen en een om ze aan elkaar te haken
  • In totaal zitten 22 bollen in. Die zijn (lang) niet allemaal op.
  • Van de hoogste en de laagste temperaturen zit er maar 1 bol in.
  • De meest voorkomende kleur is tussen de 15-19 graden. 
  • In Excel maakte ik een mooi staatje dat alles voor me uitrekende
  • En er is een papiertje met vakjes dat ik als patroon gebruikte
  • Ik haakte de granny’s aan elkaar met de join – as – you – go methode

Doelen en wensen voor 2019


In 2018 had ik een hoop wensen en doelen. Ik streepte een aantal dingen van mijn “alltime bucketlist” maar dat waren ook dingen die er niet op stonden. Zoals 112 bellen. Voor 2019 hoop ik een aantal dingen, en zou ik graag een aantal dingen willen doen en leren. Om ze ook dit jaar weer “in de gaten te houden” schrijf ik ze hier op.

Minder bang zijn. Helaas is daar in 2018 weinig van gekomen. Inmiddels heb ik hulp van een psycholoog maar er is nog een lange weg te gaan. Doordat er nu (door omstandigheden) een diagnose is kan ik er wel mee aan de slag.

Goed bepalen wat ik zelf nodig heb. Door al het gedoe in 2018 ben ik in de overlevingsstand gegaan en heb er eerst voor gekozen om te zorgen dat het goed ging met de kinderen. Ik was ervan overtuigd dat als het goed met de kinderen zou gaan, het ook goed met mij zou gaan. Dat bleek echter niet zo te zijn. En nu heb ik nog veel te leren. Niet kijken naar wat een ánder wil, maar wat ik zélf nodig heb. Moeilijk.

Meer complimenten geven.
Blijft een leuk doel. En nodig ook. Dus die hou ik nog even op het lijstje. 

Fysiek sterker worden. Ik schreef in mijn evaluatie van 2018 dat ik nog geen deuk in een pakje boter sla. En dat is ook zeker zo. Dat voelt ook zo. Daar wil ik mee aan de slag. Even goed uitzoeken hoe ik dat het beste kan doen. Ik wil in ieder geval weer lekker hardlopen. Ik hoef niet ver, maar wel ontspannen.

Afvallen. Behoeft verder geen uitleg en valt mooi samen met het vorige doel. Hopelijk voel ik me dan ook beter.

Alleen op pad. Of in ieder geval: zonder Gijs en de kinderen. Het hoeft niet helemaal alleen, dat lijkt me vooralsnog een brug te ver. Graag met iemand die ik ken en die ik vertrouw. Waarom ik dat wil? Dat weet ik niet. Nachtje(s) met iemand anders, een dagje alleen. Zoiets?

 

Dan is er ook nog mijn “all time bucketlist” Dingen die ik graag (nog) eens zou doen, maar die niet per sé dit jaar hoeven. Misschien kan ik er daar ook nog wat van afstrepen?

In 2018 wil ik ook graag:
– Haken – boeken lezen (30) – swappen – muziek maken – kamperen – hardlopen – knutselen – (beter leren) breien – mijn silhouette werkend krijgen – fietsen – zwemmen – films kijken – genieten van de meiden – nachtjes naar een hotel – wandelen met Benco – lange wandelingen maken – corner to corner leren haken – sterk zijn – Wat minder vaak sterk zijn  – 

** HAPPY ** NEW ** YEAR ** !! **

Terugblikken op 2018

De doelen en wensen van 2018 logen er niet om. Ik had een boel wensen en doelen. En ze zijn zeker lang niet allemaal uitgekomen. Er is wel verschrikkelijk veel gebeurd in ons gezin. Voor 2019 is er een hoop werk te doen. Maar eerst de doelen van 2018 maar eens evalueren.

Een halve marathon lopen 

Nou. niet dus. Ik sla nog geen deuk in een pakje boter. Ik ben ingeschreven voor een 7km in april. Dus ik kan aan de slag.

Fysiek sterker worden

Geen deuk in een pakje boter dus. Ik kan aan de slag.

Weer dirigeren

Weinig kansen voor gehad dit jaar. Misschien volgend jaar.

Minder bang zijn

Niet gelukt. Ook geen kans voor gehad. Gelukkig heb ik hier hulp bij, maar ook zeker (meer) hulp nodig!

Lange wandelingen maken

De Walk of Wisdom gelopen, de Amsterdam Light Walk, City Pier City nightwalk. De avondvierdaagse in Nieuw – Vennep, Naar de Waterleidingduinen, Fjoertoer Egmond, De Poldertocht… Best veel gewandeld dit jaar. Hopelijk in 2019 weer!

Vaker samen met Gijs op pad

‘Net terug’ van een paar dagen Essen. Gaan we vaker doen!

1/8 Triathlon doen

Check. Superleuk! In 2019 weer.

Meer complimenten geven

Ik probeer wat. Maar heb genoeg aan mezelf dus niet echt gelukt zoals ik wilde. Bovendien vind ik het vaak ook eng. En sommige complimenten die ik gaf werden niet echt opgepakt.

Een grote pixeldeken haken

Ik ben “blij” dat mijn temperatuurdeken bijna af is. Volgend jaar zien we weer!

Corner to Corner leren haken

Niet gelukt!

Een museumjaarkaart aanschaffen en ‘mijn geld’ eruithalen.

Hebben we gedaan en best wat musea bezocht. De laatste was het Archeon. Zo dichtbij maar we komen er zelden! Volgend jaar houden we de museumjaarkaart. En het eerste uitje staat al gepland. (Rijksmuseum)

Reading Challenge – 20 boeken lezen.

Gelukt. Ik heb er nu 26 op mijn lijstje en daar zal het wel bij blijven. Volgend jaar het target naar 30?

Blijven bloggen.

Ik deed een enorme update en nu moet ik weer wennen aan de layout. Maar ik ga proberen vol te houden. Het gaat misschien ook gemakkelijker als Lieke straks naar school gaat? 

Nachtje Duitsland

We vonden het hoog tijd om weer eens samen weg te gaan, en dat werden twee daagjes kerstmarkt in Duitsland. Op Twitter vroeg ik wat de juiste stad was, en daar kwam Essen een aantal keer naar voren. We zochten wat en zo vonden we via google maps een hotel dat vlakbij de kerstmarkt zou zijn. 
Het was even meer dan 2 uur rijden en we konden vlakbij het hotel parkeren. Dit was ook praktisch óp de kerstmarkt. We waren er rond lunchtijd en dat was dus onze eerste stop. Lunch! Bij Blockhaus.  
Hierna schoven we de kerstmarkt op. Er was vanalles te zien, we keken onze ogen uit. Allerlei kerstspul maar ook speelgoed, keukenspullen je kon het zo gek niet bedenken of het was er. Zoals altijd konden we een boekwinkel niet voorbij lopen en daar hebben we ook meer dan een half uur gebleven. Het was een mooie winkel met niet alleen maar boeken. Ik kocht er ook nog een haakboekje. Ook bezochten we de Dom van Essen. Wat een mooie en grote kerk. 

In een enorme winkel heb ik keihard mijn hoofd gestoten aan de roltrap. Een beetje een (hele) domme actie. Maar ik had wel hoofdpijn. Vanaf 3 uur konden we onze kamer in dus checkten we even na drie uur in en dronken we even wat op onze kamer. Het hotel is pas in mei geopend dus alles was nog splinternieuw.
’s Middags hadden we een uithangbord van Shabu Shabu gezien dus wij hadden ons enorm verheugd op sushi. Helaas bleek bij aankomst bij het restaurant dat het geen sushirestaurant was maar een soort fondue. Met tl licht. Dus kozen we ervoor om verder te zoeken naar een ander restaurant. Bij L’Osteria zag het er goed uit. Daar moesten we even wachten op een tafeltje maar binnen een minuut of 5 was er eentje vrij. En dat ging echt de hele avond zo door. (over) vol tot een uur of negen. Het eten was heerlijk en de pizza enórm!De pizza ging niet helemaal op 😉 Uitbuiken deden we in het hotel met een boek en een colaatje. Heerlijk! 
De volgende ochtend was er een lekker ontbijtje in het hotel, en hierna bezochten we een DM Drogist en twee winkelcentra.  
De Primark heeft er 6 verdiepingen. Dus terwijl Gijs pokemons ving heb ik de primark even doorgestruind.
Ook was er een LEGO winkel waar we niet met lege handen naar buiten konden lopen….

Iets drinken bij Starbucks en wat lekkers op de kerstmarkt. Rond een uur of vier reden we weer richting huis. Met een cadeautje voor de meiden natuurlijk. En die mooie kerstbal met muzieknoten. En nog allerlei leuks.
We hebben ons uitstekend vermaakt en kwamen tot de conclusie dat we dit echt vaker moeten doen. Het hotel was prima en echt op 5 minuten lopen van het centrum en de kerstmarkt. De meiden hadden het erg naar hun zin gehad met opa en oma. Voor iedereen voor herhaling vatbaar dus! 



 

 

Een blog in kerstsfeer

WordPress had een update nodig en toen waren we even uit de lucht… Maar het lijkt erop dat het weer werkt! Nu nog even wennen aan de nieuwe versie maar dat komt hopelijk vanzelf. 
De kerstdrukte is weer voorbij.
Er was de santarun waar Emma en ik aan meededen. Georganiseerd door de Rotary en we liepen voor een goed doel (De STIWO.) De afstand was net iets minder dan 2,5 kilometer en dus wandelden we steeds een klein stukje tussendoor. Het was erg leuk om te doen. Voor 7,50 een starbewijs, Kerstmannenpak, een mooie medaille en een leuke middag! Volgend jaar weer wat mij betreft…
De volgende dag was het tijd voor een theeconcert met de Ursulaband. Na het Sinterklaasconcert vorig jaar kozen we dit jaar voor kerst. Dus zo begonnen we in september aan de kerstliedjes!
Er was nog een flinke hobbel te nemen omdat in de ruimte waar we altijd repeteren geen stroom hadden. Donderdag van tevoren besloten we het concert fysiek te verplaatsen naar de kapel. 

Dus begonnen we zondagmorgen vroeg met het verhuizen van alle instrumenten. Het was echt heel donker in het Trefpunt. De verduistering zat ook nog naar beneden. Gelukkig hadden we een petje met een lampje erin! 

 

Het werd uiteindelijk een erg mooi concert waar iedereen erg blij van werd! Het was al het (extra) werk meer dan waard!

Tussendoor zong ik nog een half uurtje met mijn koor in de kerk vlakbij. Kerstdrukte dus! Spannend maar ook altijd leuk!

Na het concert gingen Gijs en ik nog een nachtje naar de kerstmarkt in Essen. Daar schrijf ik nog een blog over! 
En toen was het al snel kerstavond. Ik zong met mijn koor Spirit samen met middenkoor Jubilans de nachtmis in Langeraar. Een mooie viering! 
Maar waarom er nou geen kindje in de kribbe lag?

Eerste kerstdag zong Emma voor het eerst met het koor in de kerk. Een bijzondere viering met een heel toneelstuk. Ondanks dat het best lang duurde deed ze het heel goed. ’s Avond kwamen mijn ouders eten. Ik had een “haal uit de koelkast en schuif in de oven” kerstdiner voorbereid. Wel maakte ik zelf appelmoes en stoofpeertjes. Het was uiteindelijk heel lekker en goed geslaagd! 

Tweede kerstdag deden we ’s morgens heel rustig aan en aten we bij mijn schoonfamilie. Beef Wellington, lekker! Onderweg naar huis zagen we nog de zendmast – kerstboom. Emma wilde ‘m ook graag zien dus we maakten haar wakker op de terugweg. (Emma? wil je de kerstboom nog zien?” NEE! nou kijk toch maar even…)

Het waren gezellige maar ook drukke dagen! Nu lekker genieten van de kerstvakantie! 

Muzikale Maandag

Omdat het een “lekker liedje” is…. (als je het mij vraagt…)


Naar de Clarissen 2/2

klein6Na een onrustige nacht ging de wekker om kwart over 7, want om kwart voor 8 zouden we naar de morgenviering gaan. De Lezingendienst van 6.30 was me net even te vroeg (en die was facatultief, bij de morgendienst werden we verwacht)

Deze dienst duurde iets langer, er zaten best lange liederen in.

Wat buigt ge u neer mijn ziel, wat zijt ge ontrust in mij… (psalm 42)

Hierna was het tijd voor ontbijt. Je mocht komen en gaan wanneer je wilde. Wel ontbijten in stilte. Brood met kaas of pindakaas met (kruiden) thee of koffie. Gelukkig kreeg ik een pot jam aangereikt van iemand…. (want ik lust geen kaas én geen pindakaas)
Na het eten je eigen bord en bestek afwassen. Hierna was het vrije tijd tot de volgende dienst om 12 uur.

Ik kwam mezelf behoorlijk tegen. Eigenlijk was dit net even teveel voor dit moment van mijn leven. Het was er prachtig, iedereen even aardig en vriendelijk. Maar het viel me zwaar.
klein5
Ik heb lekker gewandeld langs de Maas. Het was er prachtig! Maar die tranen die bleven maar. Ik wandelde zo’n 4 kilometer tot ik weer terug was bij het klooster. Veel nadenken, voors en tegens tegenover elkaar zetten.
Nog even een kort rondje door het klooster, een kopje thee, en nog wat praten met de anderen.
En uiteindelijk besloot ik naar huis te gaan.
Met het risico dat ik spijt zou krijgen, dat ik me thuis nog rotter zou voelen.
Dat ik zou blijven en de hele tijd zou blijven huilen.
en na nóg meer tranen besloot ik naar huis te gaan.

Het voelde eerst als falen, opgeven. Ik kan het niet. (maar: is dat erg dan?)
Ik ging er nog eens meer over nadenken. En dan kwamen ‘doen wat je nodig hebt’ en ‘goed voor jezelf zorgen’ ook voorbij. En dat was nou net een van mijn ‘opdrachten.’

Het was er prachtig, iedereen was even vriendelijk. Maar niet de plek waar ik wilde zijn. Op zich ook een goede conlusie.

En dus pakte ik mijn spullen, sprak nog even met de gastenzuster en na een omhelzing van haar vertrok ik naar huis.
Onderweg nog even lunchen en daarna lekker naar man en kinderen!

klein7

Misschien ooit nog eens naar het klooster. Maar niet op dit moment in mijn leven. En hoe het komt?
Daar ga ik nog eens goed over nadenken!
Ik heb ervan genoten, ondanks dat ik eerder vertrok dan ik van tevoren gedacht had. Het was mooi, bijzonder. Een ervaring!

Onderweg naar huis zag ik verschillende regenbogen.

En God zei tegen Noach: “De regenboog is het teken van het verbond dat Ik heb gesloten met jullie en met alles wat op aarde leeft.”

 

Thuis aangekomen, en ook ’s avonds dacht ik nog regelmatig even aan het klooster, en wat ze nu aan het doen waren. Maar: thuis zijn is fijn! <3
4348d7970b7b0efa8fc6eb78cdfa709d

 

 

Naar de Clarissen – 1/2

klein1Al eerder was ik gevraagd of ik meeging “naar het klooster” met de diaken en met een aantal andere vrijwilligers die in de kerk werken. Het leek me wel mooi en bijzonder, maar ook eng en spannend. Maar uiteindelijk zei ik ja. En zo kwam het dat ik afgelopen maandag afreisde naar Megen, waar de Clarissen wonen en werken. (en bidden)

Wij zijn een gemeenschap van vrouwen van alle leeftijden, uit verschillende streken van ons land en daarbuiten, die verlangen volgens het Evangelie te leven. We willen Christus navolgen in verbondenheid met elkaar en allen die bij ons komen, naar het voorbeeld van Clara van Assisi.

Van tevoren hadden we informatie gekregen over wanneer de gebeddiensten zijn en de rest van het dagprogramma. De Clarissen leven in stilte. En eten in stilte.
Ik vond het erg spannend, zeker na alles wat er in ons leven gebeurd is. Maar het leek me ook fijn, even de rust en de tijd voor mezelf. Ik sprak met mezelf af dat ik het zou proberen. En dat ik altijd in de auto kon stappen om naar huis te gaan.

“Als onze Lieve Heer niet had gewild dat we zouden huilen had Hij ons geen tranen gegeven.”

Na de aankomst in het klooster, en de kennismaking met de andere vrouwen van onze groep, kregen we een rondleiding van de gastenzuster, Zuster Johanna. Ook kregen we een kamer toegewezen. (en eigenlijk wilde ik naar huis…..)

klein2
Om 17.45 was de eerste gebedsdienst die we bijwoonden. Het was bijzonder en mooi om mee te maken. Er werd gezongen en een korte bijbellezing gelezen. De dienst duurde ongeveer een half uur.
Hierna was het eten in de refter samen met de zusters. ’s avonds was er een broodmaaltijd. Als beleg was er keuze uit kaas en pindakaas. maar gelukkig werd er voor mij nog ergens een pot jam vandaan getoverd…
Voor het eten het Onze Vader bidden met alle zusters en daarna eten. De zusters eten in stilte. Een afgesproken stilte. Bijzonder om mee te maken, maar wel vreemd. Thuis ben je gewend om lekker te kletsen en de dag door te nemen.
Na het eten afwassen, ook in stilte. Hierna hadden we vrije tijd. Even mijn bed opmaken en wat schrijven. Om 20.30 was de dagsluiting. Dit vond ik een erg mooie dienst. Zo in de verlichte kerk met elkaar de dag afsluiten.

Bewaar ons, Heer, als wij waken;
bescherm ons, als wij slapen;
dan zullen wij waken met Christus
en rusten in vrede.

klein4
Hierna was er een activiteit met de groep. Van tevoren was gevraagd of we een lied mee wilden nemen wat je mooi vond en waarmee je wat over jezelf kon vertellen. Het kostte wat tijd voor ik een lied had. Maar uiteindelijk koos ik voor “hand op het hout” van Claudia de Breij. (mijn 2e keuze was deze. Dat was gegarandeerd janken geweest. Maar dat was het nu ook (en niet alleen bij mij!) dus uiteindelijk maakte het niks uit.)
Er was een grote verscheidenheid van liederen gekozen. Van een Ave Maria tot Any Dream Will do en van Bach tot Daniël Lohues. Er werden wat tranen geplengd, maar dat geeft niet. Het was een mooie en bijzondere manier om elkaar een klein beetje te leren kennen. Inmiddels was het al ver na elven en na nog wat even gepraat te hebben gingen we allemaal naar bed. Ik las nog wat en het werd een onrustige nacht. Ik las wat, sliep wat. De kamers waren nogal gehorig dus ik hoorde wat buren snurken, maar ook als iemand hoestte hoorde je dat.

klein3

@ woonthier


Saskia - Mama van 2 mooie meiden van 6 en 3 - Labrador Benco - muziek - watersport - haken - Wandelen - Hardlopen! #sterkzijn !
Follow Me on Pinterest
Categorieën
Archief
Reading Challenge

2019 Reading Challenge

2019 Reading Challenge
Saskia has read 0 books toward her goal of 30 books.
hide