Nou dát weer

Laat ik beginnen met te zeggen dat mijn tandarts best een aardige man is. Ongeveer onze leeftijd, ongeveer even oude kinderen. Hij 3, wij 2. Hij vertelde ooit over dat hij een derde wel zag zitten en zijn vrouw nog niet zo. En we kennen hem al járen. 
Even een klein uitstapje naar een ander toen hij uit de praktijk vertrok maar toen bleek dat we gewoon met hem mee konden. Nadat ik lelijk had gedaan over zijn opvolger. (nee mevrouw alles ziet er príma uit. Maar ik adviseer wel een kroon. HOEDAN)

Maargoed. Hij is aardig, maar ik ben niet zo’n fan van zijn werk. Of: zijn werk is prima maar als hij zijn vak uitoefent in zijn mond dan vind ik het een stuk minder aangenaam. Ondanks dat hij het super goed doet én me op alle manieren gerust stelt! (en ervoor zorgt dat ik nooit pijn heb)

En zo werd ik vrijdagmorgen wakker met een dikke kaak. Al een paar dagen verkouden. Donderdagavond al een gek gevoel in mijn mond. De vorige keer dat ik wakker werd met een dikke kaak kreeg ik een antibioticakuur. Dat was in 2015 vlak voor Lieke’s doop en vlak na mijn eerste streptokokkeninfectie waar ik toen erg ziek van was. Verminderde weerstand dus.
De keer daarvoor toen ik een dikke kaak had (in 2002 ofzo) kreeg ik een wortelkanaalbehandeling. (dat was afschuwelijk. Een andere tandarts die weg liep toen ik allemaal rommel in mijn giechel had. Ander verhaal)
En dat was alledrie de keren aan dezelfde kant/ kies.
In 2015 werd me verteld dat er een bacterie bij de wortelpunt zit. Dat die nu vervelend deed vanwege een verminderde weerstand.

Nu zal het wel weer door verminderde weerstand komen. En als je dan bedenkt wat we het afgelopen jaar meemaakten heeft het toch nog best lang geduurd voordat dit weer opspeelde….

Vrijdagochtend belde ik dus de tandarts en hij heeft een antibioticakuur voor me klaargelegd. 
En daar ben ik dus nu aan begonnen.
Echt pijn doet het gelukkig niet. Het is wel wat vervelend. 
Verplicht rustig aan dus. 
Ik haalde alles erbij. Probiotica en multivitamines.

Nu dus even verplicht rustig aan doen…

Beveiligd: Bang

De inhoud is beveiligd met een wachtwoord. Vul het wachtwoord hieronder in om hem te kunnen bekijken:

Beveiligd: Di-ri-gent

De inhoud is beveiligd met een wachtwoord. Vul het wachtwoord hieronder in om hem te kunnen bekijken:

Muzikale Maandag: Avond

Gewoon, een leuk liedje 🙂

Beveiligd: IJsbeer

De inhoud is beveiligd met een wachtwoord. Vul het wachtwoord hieronder in om hem te kunnen bekijken:

Beveiligd: Vreten & Vrede & Vuujwejjuk

De inhoud is beveiligd met een wachtwoord. Vul het wachtwoord hieronder in om hem te kunnen bekijken:

Muzikale Maandag: Niet…

Uitspraken 5

We eten ijstaart als toetje.
Lieke: “Die heb je goed uit de garage gehaald, papa”

Emma: “Mama, je bent daar echt goed in, het gezellig maken. Beter dan wie dan ook. En beter dan papa”



Lieke zingt een liedje bij haar schoen voor Sinterklaas.
Ik leg uit dat Sint en zijn pieten (al láng) onderweg zijn naar Spanje en dat ze haar liedje niet horen.
Lieke (op standje burengerucht):
“SINTERKLAASJE BONNE, BONNE, BONNE


Lieke? kom je even eten? Je wilt toch heel sterk worden?
Lieke: “Maar het gaat niet naar mijn spieren maar in mijn giechel en dan in mijn buik”



Kleine voetstapjes over de overloop. Lieke kruipt bij me in bed.
Ik: “wat kom je doen?’ ….. ‘dit is het verkeerde bed he?’
Zij: “Weet ik”



Ik, tegen emma die aan het klagen was over lopen naar school:
“Je bent een beetje een luiaard want je hebt nog helemaal niet hoeven lopen vandaag.”
Emma: “Dat kan niet want die leven niet in Nederland, alleen maar in de jungle en die hebben we hier niet.


Emma en ik hadden het over een lama en een alpaca. Wat het verschil was.
Emma: “De lama spuugt en de alpaca niet.
Ik: “En de lama is een stuk groter.”
Emma: “Dan halen we een lama en een alpaca en brengen we de grootste terug.



We hebben een nieuwe gas en electriciteitsmeter. De monteur komt binnen en vraagt naar de thermostaat. Ik wijs waar ‘ie hangt.
Emma: “Een thermostaat?” Eigenlijk hangt ‘ie!”
De monteur had zo’n uitspraak nog nooit gehoord!


Ik had een gesprekje met mijn hardloopafspraak
Hij: “Hoe ver gaan we?”
Ik: “Tot de brug” (=paar honderd meter)
Hij: Hoe vaak?
*zucht*

Ik:  (op de bank met haakwerk) “oh ik heb geen schaar”
Emma: “ik ga er niet een voor je pakken”
ik: “oh???” 
Emma: “ik ben niet jouw kalei hè”  (ze bedoelde: lakei’)

Alleen maar toch niet

k ben niet zo ‘held-erig’ aangelegd. Ik ga niet graag ergens alleen naartoe, ik vind het zelfs spannend of eng om alleen naar “iets nieuws” te gaan.
Naar het huis van iemand waar ik nog nooit was, naar een onbekende iets ophalen, een nieuwe leerling, naar een nieuwe groep. Sowieso: naar voor mij (nog) onbekende mensen.
Dingen in een groep doen vind ik vaak wel leuk, maar alleen ergens naartoe waar ik niemand ken, en ze mij ook niet kennen, vind ik doodeng.
Dat vind ik nu ik groot en volwassen ben, maar ik heb het al mijn hele leven.
Misschien doordat mijn ervaring met groepen (klas, school) niet altijd heel goed was.

Emma heeft daar echt geen moeite mee. Die gaat naar de zwemles waar ze niemand kent, het koor waar alleen onbekende kinderen zijn en ze doet ook workshops in het zwembad. We brengen haar uiteraard weg, maar van de kinderen kent ze (vaak) niemand. Ze ging van de zomer ook naar de kindervakantieweek. Er waren weinig kinderen hier uit het dorp maar na 5 minuten was het al prima en mocht ik wel weg.
En dat vind ik zo knap van haar! Ik durfde dat vroeger niet. En deed dat dus ook niet. 



Ik ga binnenkort weer sporten met een groep, 1 keer per week. En ik vind het doodeng. Eerdere ervaringen kende ik niemand in de groep, kenden anderen elkaar wel en was ik toch alleen. Ik heb wel een aantal mensen die ik eerdere keren ook meededen, en we volgen elkaar ook op facebook. Zij gaan met de gevorderden mee en ik met de beginners. Dus toch vreemd. Ik weet dat het “moet” en dat ik het ook “wil.” Maar dan blijft het eng. Ik weet dat ze me niet opeten en dat trainers geen sporters bijten. 
Ik ben daar voor mezelf, mijn eigen overwinning. En al vind ik hen niet aardig, en al vind ik hen eng. Ik kom daar voor mezelf. 

Ik vind het zo knap van Emma. Die gaat er onbevangen heen en komt eigenlijk altijd terug dat het leuk was en dat ze een vriendin heeft. Tijdens de lessen zie je dan dat ze ook met anderen plezier heeft en grapjes maakt. Hopelijk blijft ze dat haar hele leven doen! 
Knap van mijn kind!
Trots op haar! 

Ik kan vijf kwartier in een uur kletsen, maak redelijk gemakkelijk een gesprek aan met onbekenden. Maar dit vind ik toch zó spannend. Maar ik schreef me in. Dus ik ga. Denk ik…

Muzikale Maandag

Na 23 april blijven sommige maandagen moeilijk. Ineens is het er weer…

Het regent harder dan ik hebben kan…

@ woonthier


Saskia - Mama van 2 mooie meiden van 6 en 3 - Labrador Benco - muziek - watersport - haken - Wandelen - Hardlopen! #sterkzijn !
Follow Me on Pinterest
Categorieën
Archief
Reading Challenge

2019 Reading Challenge

2019 Reading Challenge
Saskia has read 0 books toward her goal of 30 books.
hide