Helaas.

12van17De kogel is door de kerk, het ei is gelegd, het besluit is genomen. Zoiets.

Geen halve marathon voor mij op mijn verjaardag, maar ‘slechts’ een loopje van 8km.
Afgelopen zaterdag nam ik een lastige maar verstandige beslissing.

Vrijdag was ik bij de fysiotherapeut en hij vertelde me al dat ik maar moest kijken hoe de training dit weekend zou gaan.
De behandeling was pijnlijk, maar mijn heup en been voelde een stuk soepeler hierna.

Er stond 15 km op mijn schema, maar ik begon mijn rondje zo dat ik ook na 9 af kon haken.
Bij de eerste stap voelde ik mijn been, maar ik leek het eruit te lopen tot een km of 4. Daar begon ik mijn rechterbeen te voelen, en dat werd de kilometers daarna alleen maar erger.
Onderhand dacht ik uiteraard na, maar liep ook echt wel lekker.

Ik liep rustig in mijn ritme, en werd ingehaald door Gijs op de fiets die een stukje meefietste, even naar de winkel reed en daarna het laatste stukje weer meefietste. Op zich vond ik het wel bijzonder dat ik toch in een soort trance was waarin ik gestoord werd. Ik dacht altijd dat ik dat niet had.

Ik liep iets verder dan 8km, mijn pace nog iets naar beneden, en ging daarna wandelen.
Dit moest ik niet willen. Teveel kramp / pijn in mijn been en heup. Ik kan me nog voorstellen dat ik door zou lopen tot de 10k. Maar 21? Dat zou geen feestje worden.

Een tijd terug zei mijn fysiotherapeut al eens dat ik wel eerlijk moest zijn naar mezelf. En die heb ik in mijn oren geknoopt. Geen idee waarom die opmerking me zo raakte, maar ik schrok er wel een beetje van dat hij dat zo zei. Het is doorgedrongen, dankje!

Ik had een uurtje de tijd, dus heb een uur lopen piekeren hoe ik dat nu aan mijn maatje ging vertellen.
En zo appte ik dat de halve niet haalbaar was. Dat dat teveel pijn zou opleveren.
En ik kreeg echt een heel tof appje terug. “We zoeken er wel een in het voorjaar”

Yeah. We gaan nog. (Dank dat je dit avontuur nogsteeds met me aan wilt ;) )

Ik denk dat het een verstandig besluit is. Maar ik voel me echt wel een beetje sip.
Teleurgesteld. Ik wilde dit graag. Ruim een jaar mee bezig geweest en voor getraind.

Gelukkig kan ik mijn startbewijs nog omzetten naar 8km. Dan loop ik met #saskiaruns151017 mijn 12e medaille van 2017 toch op mijn verjaardag.

Nou, en als we dan op mijn verjaardag ‘s morgens 8K lopen en met een uurtje weer terug zijn in het Olympisch Stadion kan ik net zo goed ‘s middags mijn verjaardag vieren.
En dat ga ik dus ook doen. (met mogelijk TV Noord – Holland of AT5 aan.)

Die halve marathon komt. Ooit. Maar eerst weer pijnvrij worden. Want ik heb er elke dag last van.
En die halve loop ik dan als ik er echt klaar voor ben. Niet halfbakken. #justkeeprunning
(en toch voel ik me sip!)

95afefa582c1aa0cfdd69470d7ea1f9b--its-my-birthday-birthday-cards

AH Sportweek: Yin Yoga

Vrijdagavond was het tijd voor mijn eerste sportactiviteit. Yin Yoga bij een sportschool in Alphen a.d Rijn.
Ik moest er een enórme hoosbui inclusief wateroverlast voor trotseren, maar ik ging.
(later bleek dat de brandweer in het dorp was geweest vanwege de enorme wateroverlast..)
yoga1

Deze vorm van Yoga richt zich met name op een juiste ontspanning, gericht op het stimuleren van het bindweefsel in het lichaam. Bij deze yogavorm worden houdingen langer vastgehouden. Je focust hierbij meer op het dieper liggende bindweefsel, je gewrichten en je energiebanen. Lekker ontspannen het weekend in.

De les was in een grote zaal, en we waren met ongeveer 18 mensen in totaal, van alle leeftijden (al was ik denk ik wel een van de jongsten)
Er stond wierook aan, wat ik niet echt heel lekker vond. (vroeger wel, maar sinds de zwangerschappen van de meiden heb ik meer last van geuren) Er stond een rustig muziekje op, en het was verder stil in de zaal.
Ik had een hemdje aan, maar ik kon beter iets warmers aantrekken omdat je veel ‘stil’ zou liggen en zitten.
Koud had ik het zeker in het begin niet, maar vooral de laatste oefening was het fris. Hier waren ook mensen die een deken voor hadden meegenomen.
yoga2
We deden allerlei verschillende houdingen. Kraanvogel, Kikker en de Schoenveter. Sommigen gingen me ‘gemakkelijk’ af, andere houdingen lukten maar deels. Het waren veel houdingen voor bekken en heupen, en daar ben ik niet zo soepel in.

Het was leuk om een keertje te doen, maar dit is niet mijn sport. Ik kreeg als tip om Hatha Yoga te proberen. Dit was actiever en meer voor kracht en lichaamshouding. (en dus schreef ik me in voor een les over een tijdje)

Na de les kreeg ik een rondleiding door het sportcentrum. Het ziet er erg leuk uit, en er zijn verschillende mogelijkheden. Ik zag ook de Fitness – Pavigym. Dat lijkt me leuk om te doen, en dus leverde ik ook een Ah Sportpunt in voor zo’n les.
Weer thuis keek ik nog even naar de prijzen van de lessen en de sportschool en die zijn best prijzig. En ik denk dat ik het abonnement er niet uithaal, nu Lieke nog thuis is.
Daar ga ik (later) nog eens nader onderzoek naar doen. Misschien zijn die groepslessen wel helemaal niks voor mij, we gaan het meemaken!

Thuis rook ik de wierook nog, niet zo lekker. Hopelijk is dat bij de Hatha Yoga niet zo!

yoga3

 

Swap: #Echtepostiscool

Swap: een uitwisseling. Je maakt/koopt iets voor iemand anders. Dit voor een vooraf afgesproken bedrag, en je verstuurd dat op de afgesproken datum. En je maakt het ook pas open op een vooraf afgesproken datum.

Voor het eerst doe ik mee met de #EPIC swap: Echte post is cool.
Ik deed al eerder mee met swaps, en dat vond ik altijd erg leuk. Omdat ik de lente- en herfstswap oversloeg vond ik deze wel leuk om mee te doen.
Wat me tegenstaat aan sommige swaps is dat je twitter en/of instagramaccount open moet zijn. En dat heb ik niet. Ik hou graag ‘in de gaten’ wie me volgt en wie alles kan lezen.
Op instagram / twitter deel meer dan op facebook, en lang niet iedereen hoeft zo dichtbij te komen.
Nog een account ernaast voor swaps vind ik ook lastig denk ik.

In eedere swaps kreeg ik dan enorm veel volgverzoeken, ook van mensen die ik ‘normaal’ niet ‘tegen zou komen.’ En dat vond ik wel eens lastig / vervelend. Sommige mensen bleven na deze swaps, maar anderen verdwenen weer uit mijn timeline.

Bij deze swap is een blog hebben ook prima.
En uiteraard: als ik volgverzoeken krijg van andere #EPIC deelnemers zal ik die gaan volgen.

Ik vulde een uitgebreide vragenlijst in, en hierbij mijn moodboard. Wat ik altijd leuk maar ook lastig vind…
Ik ben benieuwd voor wie ik mag gaan shoppen en knutselen….

IMG_9127Succes voor mijn swapmaatje ;)

 

Van Zaandam naar Amsterdam?

blogDe Damloop is alweer bijna 2 weken geleden. Na afloop heb ik flink last gehad van mijn buik, maar ook mijn been voelde niet helemaal lekker.
De eerste week heb ik veel gefietst en gewandeld, maar niet hardgelopen.
Ook de langste duurloop van 18k liep ik niet, dat durfde ik nog niet aan.
Zondag heb ik met Emma gefietst (zij voor het eerst op de weg!) en even met Benco in het zwembad geweest tijdens de hondenplons in Alphen. Lekker!

blog2
Maar afgelopen woensdag moest het gebeuren, weer hardlopen!
Ze zijn hier in de omgeving hard aan alle wegen aan het werk, en daarom ben ik nogal beperkt in het ‘rondje’ dat ik kan lopen. Ik ging voor een mooi rondje, maar daar reden net allemaal asfaltauto’s rond.
Het werd weer een heen – en – weer loopje. (helaas)blog1

Ik heb best lekker gelopen, hoewel ik aan het einde toch wel flink last van mij been kreeg. Er werd door een wielrenner een duim omhoog gestoken, en iemand toeterde naar me. Wie het waren? Geen idee. Maar wel grappig altijd.

Op de video’s van de Dam tot Damloop kon je zien dat ik, naarmate we verder kwamen, steeds een klein beetje schever ging lopen, en dat gevoel heb ik nu ook. Morgen heb ik een afspraak bij de fysiotherapeut, ik ben wel benieuwd wat hij ervan zegt.

Of ik in Amsterdam de halve loop blijft nog spannend, maar dat ik ‘ooit’ een halve wil lopen staat vast!

IMG_9116

AH sportweek: Emma Turnt

klein2Met de AH sportweken spaarden wij een hoop sportlessen bij elkaar.
Emma was als eerste aan de beurt, ze ging turnen in Nieuw – Vennep.
Eerst vond ze het heel erg spannend, en wilde het liefste weer weg.
We hebben ons (toch maar) voorgesteld aan de juf en toen kwam het gelijk goed.
Het was een ervaren en vriendelijke juf.

klein3

Emma:
Eerst zei ik dat ik het niet wou, maar eigenlijk vond ik het best wel leuk

Ik heb op een hek geklommen en toen moest ik me daarvanaf laten vallen.
We hebben koprollen gemaakt en de handstand gedaan.
We hebben een tikspel gedaan.

Ik was wel erg benieuwd hoe ze het zou vinden, vooral omdat Emma het in het begin zo spannend vond.
Toen ik weer in de sporthal kwam om haar op te halen hoorde ik allemaal lachende en gillende kinderen, en kwam er al snel een heel enthousiaste en ‘verhitte’ Emma uit de zaal.

klein1Blij dat ze het leuk had gevonden, en ze wilde best nog een keer.
Maar ook wel andere dingen uitproberen (deze les staat helaas niet meer in het schema)
Het volgende dat we (samen!) gaan doen is Tangodansen ouder en kind.
En bij deze club komen we nog een keer terug met z’n drietjes, voor ouder en kind gym.

Muzikale Maandag

Leef!

Het is niet echt mijn muziek. Maar voor een keertje best leuk.
Ik hoorde ‘m tijdens de Dam tot Damloop.
En ik denk dat dit is wat ik de afgelopen dagen leerde.


Voor J.

 

Fietsmaatje!

fietsmaatjeToen mijn opa net in het verpleeghuis woonde ben ik 2 keer met hem gaan fietsen. Een keertje op de duofiets en een keertje op de rolstoelfiets. Vroeger had opa veel gefietst, en dit was een prima manier om nu nog te kunnen fietsen. Als we vroegen of hij mee ging fietsen was hij niet gelijk enorm enthousiast, maar eenmaal op de fiets leek hij zeker te genieten.
fietsmaatje2Nadat we met de rolstoelfiets op pad waren geweest werd het winter, en werd opa bedlegerig en was fietsen helaas niet meer mogelijk.

Ik wist van het bestaan van de stichting Fietsmaatjes in onze gemeente. Maar ik moest even de drempel over om me aan te melden, maar in de vakantie was het ineens zover.

Stichting Fietsmaatjes Kaag en Braassem heeft tot doel: Het mogelijk maken dat mensen die niet meer zelfstandig kunnen of willen fietsen, samen kunnen fietsen met een fietsmaatje op een duofiets. De stichting heeft haar activiteiten in de gemeente Kaag en Braassem.

Ik kreeg vervolgens een uitnodiging voor de informatieavond. Deze heb ik bijgewoond en het was erg interessant. Vervolgens maakte ik met een ervaren vrijwilliger een afspraak voor een ‘fietsles.’ Ik had ook een korte instructie gehad in het verpleeghuis van de beweegagoog, maar deze was anders. Met name de praktische zaken zoals mensen thuis ophalen en de accu’s waren nieuw voor me. Veel dingen  waren uiteraard ook gewoon logisch, maar fijn om te horen.
Ik begon als ‘gast’ op de duofiets en mocht daarna wisselen om ook als vrijwilliger plaats te nemen.

Na de les kreeg ik te horen dat ik met de fiets op pad mocht, en er was ook al een maatje voor me. Of ik was al een maatje voor iemand.
En zo ging ik afgelopen dinsdag voor het eerst met de duofiets op pad! Op mijn eigen fiets naar de stalling in Leimuiden, daarna met de duofiets terug naar Rijnsaterwoude om mijn maatje op te halen en vervolgens weer naar Leimuiden om daar een rondje te gaan fietsen.
Een andere kant op was niet mogelijk omdat de weg hier overal half opengebroken is vanwege werkzaamheden.  (en met die duofiets over een ponton en rijplaten leek me de ook geen echt goed plan)fm2

Ik vond het leuk om te doen, maar ook wel spannend! Ik moet mijn maatje nog leren kennen, en vanwege haar ziekte kan ze niet zo goed praten.  Ik hoop dat dat we elkaar in de toekomst beter gaan leren kennen, zo’n eerste keer was toch ook aftasten en kijken.
We werden (aan alle kanten..) ingehaald door een enórme club pubers. Die al brullend en roepend kort langs ons reden. We hoorden van “Hallooooo!” tot “Goed bezig!!” en “Ik wil ook zo’n fiets.”
Ik voelde me niet echt prettig zo, maar als ik meer midden op de weg ging fietsen kwamen ze ons aan alle kanten voorbij. Achteraan de groep reed een meisje met een groen vestje aan te roepen dat ze 1 voor 1 moesten passeren. Wat ze dus niet deden. Ik denk dat ze nog nooit een duofiets hadden gezien ofzoiets.
Het weer was heerlijk, en we maakten een ritje van een uurtje ongeveer.

Mijn gast gaf aan dat ze de volgende keer graag weer mee gaat fietsen. Dus over 2 weken gaan we weer! Hopelijk dan geen pubers en is er weer ergens een weg open zodat we meer mogelijkheden hebben voor een rondje!

fm

 

Meer weten? Stichting Fietsmaatjes Kaag en Braassem

Op veel plaatsen in Nederland zijn vergelijkbare initaitieven. Even googelen ;)

Ah Sportweken

sportactie

Bij Albert Heijn kun je nu sparen voor 5x gratis sporten.
En aangezien ik sporten best leuk ben gaan vinden ben ik (met hulp..) gaan sparen en inmiddels hebben we al 3 spaarkaarten vol. Dat zijn 15 punten, en 1 les kost meestal 1 punt.
De eerste activiteiten zijn al geboekt. Niet alleen voor mij, maar ook voor Emma en Lieke, en zélfs eentje voor Gijs.
Gijs gaat een golfclinic doen, Emma gaat turnen, Lieke dansen en ik ga yoga doen en kickboksen.
Veel activiteiten zijn al snel, en dan zit ik nog midden in mijn schema voor Amsterdam. Dat leek me niet zo heel handig dus ben vooral aan het kijken naar lessen die na half oktober zijn.
Omdat ik een aantal avonden per week werk kunnen ook niet alle sporten helaas.
Ik zou wel een keertje paardrijden (kan ook bij de buurvrouw weet ik :) ) En ook Krav Maga, Pilates of Zumba zou ik best willen proberen.
Nog even goed zoeken misschien….

Zal worden vervolgd….

ah sportactie

 

Dam tot Damloop 2017

“Ik durf niet” Was wat ik kort voor we weg moesten naar mijn maatje appte. “Welja joh” was het antwoord. En zo stapten we in de auto op weg naar Amsterdam. Het plan was best goed. Afgezet worden aan de andere kant van het IJ, overvaren, kleding inleveren, startvak, klaar. Dat klonk makkelijker dan het was, want hier en daar waren er wat wegen afgesloten, zei de TomTom iets anders of mochten we niet verder. Ergens uitgestapt, stukje gelopen, op de boot gesprongen en toen waren we bij het Centraal Station. Even zoeken, kleding inleveren (precíes op tijd), langs een dixie en daarna naar het startvak. Precies 4 minuten voor de start stonden we in het startvak. Nét op tijd, de adrenaline gierde in ieder geval alvast door mijn lijf.
dtd4

1 – 3 km

De IJtunnel. Die kenmerkte de eerste kilometers. “Wat een ding joh!”Heb ik nog gezegd. Eigenlijk nooit geweten dat die tunnel zo lang is. Nou ben ik er echt niet zo heel vaak doorheen gegaan, maar hij was in ieder geval langer dan ik dacht. Het was er knap warm binnen, en de trommelaars vooraan maakten een hoop kabaal. Wat in het begin nog echt klonk als muziek, verderop was het vooral een soort gedreun wat je hoorde. Een beetje angstaanjagend wel. Het was best een steil eind omhoog… En na een vlak stukje weer verder omhoog….

4 – 6 km

“Ik ga het niet halen” Riep ik hier ergens. Maar doorlopen dus. Zijn we al bij 5? (volgens mij) Tussen 5 en 6 km was een waterpost. Lekker! Even drinken en even wandelen. Ik had inmiddels best wel last van mijn been gekregen.

6 – 10 km

Hier ergens bedacht ik me dat ik graag bij de 8km wilde zijn. Dan waren we op de helft, en gingen we aftellen. Dat stemde gunstig. Uiteindelijk kwamen we bij 8km, kort daarna werd er fruit uitgedeeld, ik liep nog een klein stukje alleen en na wat hard werken en pijn in mijn heup / been waren we bij 10 km.
Volgens mij liepen we op een mooi dijkje met aan beide kanten huizen. (alleen elke keer die dijkjes op, pffff…)
Hier liepen twee mensen “dat pijn erbij hoort. Denk ik??” En “pijn is een emotie” Nou, weer wat geleerd maar ze hadden ook best mee mogen lopen om dat te kunnen beoordelen….

10- 12 km

10 km! Onder een mooie boog door langs de A9. Waar verteld werd dat dit een lang saai stuk zou zijn vond ik dat best meevallen. Er stond een bandje dat “The Lion sleeps tonight” speelde. Daar hadden we het over en ik bedacht dat dat best een leuk lied was voor de Ursulaband.
Van tevoren had ik gedacht dat ik bij 12 wel overtuigd zou zijn dat ik het zou halen. Die overtuiging had ik nog niet.

12 – 14 km

We zijn er bijna maar nog niet helemaal. Ik zag een bord ‘Zaandam’ staan. Zo dacht ik. Ik ben in ieder geval van Amsterdam naar Zaandam gelopen. Op het dijkje waar we liepen kreeg ik 1 enorme kramp in mijn rechterbeen. Gelukkig bleef het bij een en kon ik door.
Bij 14 moest ik toch wel overtuigd zijn dat ik het zou halen? Dat was ik inmiddels een klein beetje. Nog 2 km.dtd1

14 – 16,09km

We gingen door een enorm druk staatje, mensen die op de weg stonden en een soort haag vormden. Ik vond het maar irritant eigenlijk. Maar dat aangemoedigd worden vond ik dan wel weer heel erg leuk!
Er was me beloofd dat het einde van het parcours bergafwaarts zou zijn. Maar of dat ook echt zo was?! In ieder geval moesten we nog 1 brug op. En toen, op een kilometer van de finish, was ik er eindelijk van overtuigd dat we het gingen halen.
Kort voor de finish zagen we Gijs en de kinderen, ik werd erheen ‘geduwd’ en daarna gauw weer door. Eindsprintje naar de finish. Yes! Gehaald! dtd5

Na de Finish

Ik werd ‘opgevangen’ door René, en er was iemand van de organisatie die gelijk bij ons stond. Hij duwde twee sponzen in mijn nek en vroeg hoe het ging. Dat water in mijn nek was koud, maar ik heb nooit last gehad van een nat shirt. Dat was allemaal verdampt denk ik.
We kregen een medaille, en moesten nog wel een eindje lopen naar onze tassen. Dat was wel lekker, maar nét even te ver.
De tassenservice was super geregeld, er stond iemand bij die je hielp (Bij Cruijff lag alles op een enorme hoop en zoek het zelf maar uit)
Weer teruglopen op zoek naar onze fans en op weg naar het restaurant!
dtd3

 

 

 

We hebben lekker pizza gegeten in Zaandam, van tevoren gereserveerd.
Ik voelde me alleen niet top, had erg veel last van mijn darmen. Wist dat ik wat moest eten en heb dat ook gedaan, maar had eigenlijk nergens trek in.

dtd2 Het toetje sloegen we daarom ook over en gingen naar huis.
Daar werd de buikpijn uiteindelijk minder, heb ik lekker gedoucht en ben in bed gekropen. Nog even een colaatje gedronken en na Heel Holland Bakt lekker slapen!

Wow! Ik heb gewoon 16,09 km hardgelopen. Het was een zware strijd met best veel pijn in mijn been.
Wat een eind! Langzamer als dat ik gehoopt had, maar met pijn dus.
Nu eerst herstellen, en dan kijken hoe en of ik verder ga.

Ik heb inmiddels uitgezocht dat het startbewijs van de halve ook omgezet kan worden naar 8 km. Afhankelijk van hoe het gaat en hoe ik me voel loop ik dus de halve of 8 km op mijn verjaardag. En die halve die komt dan nog wel eens.
Want met zoveel pijn lopen is echt geen feestje. En bovendien slecht voor mijn lijf…

dtd6

Eerste en laatste trainingsweek..

Voor de Dam tot Damloop…..
Zei ik half april nog “Oh dat lukt makkelijk qua planning” en nu ineens is het al bijna.
En ben ik ook nog eens flink geblesseerd geweest.
Afgelopen week liep ik 8 – 10 – 7 km.

blog1
En het ene moment dacht (en denk) ik: ik ga het gewoon proberen! En het andere moment: Ik haal het nooit we blijven thuis!
Mijn loopmaatje zegt vanaf moment 1 dat we gewoon gaan.
En zo schieten mijn gedachten van de ene naar de andere kant.

Het weer lijkt goed te zijn, ik hoor aan alle kanten dat het een enorm leuke loop is, overal wat te zien is langs de kant én ik zéker HEEL rustig moest starten omdat we direct door de IJtunnel gaan.

De fysio heeft me vandaag weer onder handen genomen, de kramp in mijn hamstring is gelukkig weg nu! Hopelijk zakt de rest van de pijn ook in de komende tijd.

Morgen een rustig dagje en dan zondag knallen.
Dat boek komt dit weekend zeker uit! blog3

@ woonthier


Saskia - getrouwd - Mama van 2 mooie meiden van 4 en 1 - Labrador Benco - muziek - watersport - haken - fotograferen - Hardlopen! Hopelijk #saskiaruns151017!
Follow Me on Pinterest
Categorieën
Archief
Reading Challenge

2017 Reading Challenge

Saskia has read 0 books toward her goal of 15 books.
hide