IVF 2 – 2015

De wens voor een tweede kindje bleef vooral bij mij  sterk aanwezig.
Nog een keer zwanger zijn, het leek me fantastisch.
Maar ook het broertje of zusje voor Emma, dat ze niet meer ‘alleen’ is vond ik belangrijk.
Ikzelf ben enig kind, en dat is soms leuk, maar niet altijd.
Na veel praten besloten we ervoor te gaan.
In tegenstelling tot de eerste IVF waren we nu niet zo open. Een aantal vrienden van ons wisten dat we een poging deden, en onze ouders. Eigenlijk alleen mensen die heel dichtbij stonden. Qua werk waren er ook een aantal mensen die het wisten, maar dat kon niet anders ivm afspraken (mogelijk) afzeggen.
Het was weer een spannende tijd.

We maakten een afspraak bij de IVF arts, en na een aantal onderzoeken mochten we starten. Het was weer spannend, bijna weer alsof het nieuw was.
Eigenlijk verliep alles prima.
Ik zag weer enorm tegen de punctie op, en het viel me ook niet mee. Er werden 8 eitjes gevonden, meer dan de vorige keer.
Gelukkig werd er na de punctie goed voor me gezorgd, ik heb nog een aantal dagen een hele beurse buik gehad. (tsja, ze prikken toch in dingen waar niet in geprikt hoort te worden…)

Bij de IVF van Emma ging ik naar de acupuncturist, deze keer niet. We zouden het wel zien, en bij een eventuele tweede poging zou ik dat wel gedaan hebben. Ik gaf nog borstvoeding. Dat in overleg met de arts. Mocht deze poging niet lukken zou ik voor een volgende poging stoppen.

De wachtweken waren weer een hel. De eerste dagen ging nog wel, maar de dag voor we de uitslag zouden krijgen liep ik huilend de hond uit te laten, omdat ik dacht dat ik gék werd!
En wederom dacht ik dat het niet gelukt was. Ik was er zelfs van overtuigd!
Ik belde ‘even tussendoor’ naar het ziekenhuis. We kwamen van de dierenarts met Benco en moesten naar de bieb. Ik dacht ‘even bellen dan weten we het maar zeker en is het klaar’
Alleen kreeg ik toen te horen dat ik wél zwanger was. De mevrouw aan de lijn moest me echt overtuigen, noemde de punctiedatum, mijn geboortedatum, .. nou, dan ‘moest’ ik het wel zijn…

Wow! Niet te geloven toch?
Voor de tweede keer, de eerste terugplaatsing zwanger! Wow!

echo-19-12-2014-2

 

2015-07-01-14-31-32

Gelukkig bleef alles goed gaan,
heb ik een geweldige zwangerschap gehad en na een supersnelle thuisbevalling is onze Lieke geboren!
Ondanks dat we dachten dat ‘Ukkie’ deze keer een jongen was. Gijs zag het op de echo’s (niet dus ;) )
Het blauwe pakje was bijna al besteld… ;) Maar ze was echt een meisje!

 

 

Leave a Reply

@ woonthier


Saskia - getrouwd - Mama van 2 mooie meiden van 4 en 1 - Labrador Benco - muziek - watersport - haken - fotograferen - Hardlopen! Hopelijk #saskiaruns151017!
Follow Me on Pinterest Photobucket
Categorieën
Archief
Reading Challenge

2017 Reading Challenge

Saskia has read 0 books toward her goal of 15 books.
hide