IVF1 – 2012

Lilypie Pregnancy tickers

22 januari
Het wordt steeds echter! Vandaag viert (tante) Tonny haar 50e verjaardag. We hebben het er uiteraard samen over gehad en we besloten om, mocht het gesprek er zo komen, dat we het zouden vertellen. De reacties zijn geweldig!! Ook wel een beetje eng dit.
Over 2 weken gaan we weer kindje kijken!!!
In de afgelopen week kregen we al een paar cadeautjes voor ons kindje, zo lief!

18 januari
Ik bel de verloskundige! 29 februari komt ze bij ons thuis (dat doen ze altijd bij de eerste afspraak)

16 januari
Eindelijk is het zover! We mogen naar het ziekenhuis voor de eerste echo! Onze eigen IVF arts maakt de echo, daar hadden we speciaal om gevraagd. We zagen een mooi hartje kloppen! Wat geweldig om te zien! De arts vraagt hoe het gaat, hoe ik de IVF heb ervaren (ja, u had gelijk, het was naar, maar het viel achteraf best een beetje mee) en of we hebben nagedacht over een combinatietest (ivm down syndroom) We kiezen ervoor om deze test niet te doen, ik ben tenslotte pas 31.
Over 3 weken mogen we nog een keer terug voor een echo, en daarna mogen we het ziekenhuis verlaten naar de verloskundige. Jammer, want deze arts vonden we erg prettig, maar ook fijn om na al die jaren het ziekenhuis te mogen verlaten.
We krijgen 3 foto’s mee. Hierna rijden we naar de Prenatal om even lekker te gluren. We kochten een mooi pakje en dronken een kopje thee in een lunchroom.
echo1

13 januari
De misselijkheid en het nare gevoel in mijn buik blijft. Gelukkig hoef ik niet over te geven, maar bij vlagen voel ik me wel vreemd en naar.
Hoesten eindigt vaak in kokhalzen, brr.

9 januari
De mevrouw van Moeders voor Moeders komt langs. Omdat ik de medicijnen ook (meerdere malen) heb genomen wil ik ook graag meedoen. Ze legt alles uit en binnen een half uur is ze weer weg. Ik mag tot half maart meedoen, dan ben ik 16 weken. Het is wel een beetje gedoe, maar mede door dit medicijn wat ze maken uit de urine van zwanger vrouwen (Pregnyl) ben ik zwanger geworden!

5 januari
6 weken zwanger!

2 januari
De pijn die ik heb zit steeds rechts. In mijn zij, in mijn buik en/of in mijn lies. Ik maak me zorgen. Ik bel het LUMC. De IVF art zegt dat ik me geen zorgen hoef te maken, dit kan komen door mijn eierstok, waar toch in geprikt is met de punctie.

oud en nieuw
Hoewel ik gedacht had anders oud en nieuw in te gaan zitten we zwanger oud en nieuw te vieren. Zo vreemd en raar. Ik kan het me gewoon nog niet indenken!
De angst dat het (alsnog) misgaat is groot!

31 december
‘s Middags gaan we samen even naar de Prenatal. Gijs wilde dat graag. Het was leuk om daar te kijken, maar vreemd dat het nu écht voor ons is, dat we dit straks écht nodig hebben. En dat het niet alleen maar kijken is!
Ik heb wel regelmatig last van buikpijn, vooral aan de rechterkant. Ook ben ik regelmatig misselijk, een opgeblazen gevoel en heb geen trek in eten. Ook mijn darmen doen het rustig aan, verstopping dus!

27 december
Ik moet opnieuw bloed gaan prikken. De hormoonwaarden zijn goed gestegen zei de arts! Goed nieuws dus. Op 16 januari de eerste echo. Ik ben dan 7 weken en 4 dagen zwanger.
Dat duurt nog best lang, tot het 16 januari is….

Kerst 2011
Het was een leuke maar vreemde kerst! we konden het nog niet geloven, maar toch heb ik lichte klachten. Misselijk, wat last van mijn buik en een beetje een opgezette buik.
Omdat ik er zo vanuit was gegaan dat ik niet zwanger was kan ik het gewoon nog niet geloven!
Tweede kerstdag bij mijn ouders krijgt ons kindje al zijn of haar eerste cadeautje!
p1040476

Donderdag 22 december
Bloedprikken. Ik ben ervan overtuigd dat het niet gelukt is. Ik ga relaxed bloedprikken en ‘s middags nog even met Benco wandelen in de Groene Weelde.
Om 4 uur zijn Gijs en ik allebei thuis en we bellen naar het LUMC. We krijgen gelijk onze eigen arts aan de telefoon die zegt dat hij een goede uitslag heeft. Huh? Zwanger?!
De test was knalpositief! We kunnen het beiden niet geloven! We bellen papa en daarna Ciska, en we lopen naar mijn moeder die hier in de straat aan het oppassen is.
Daarna naar bed met Utrogestan en daarna gelijk een thuistest. Zwanger. Het staat er echt!
test
Zo gek! De klachten de eerst ‘ik wordt ongesteld’ waren, zijn nu: ik ben zwanger!

Maandag 19 december
Nog een keer naar K. (acupuncturist) Ik vraag haar of ze iets kan zeggen. Bij mij is de hoop een soort vervlogen. Ze zegt dat ze nog niks kan zeggen omdat het te vroeg is. Mijn hartslag is wel iets verhoogd, en dat kán een goed teken zijn. Soms heeft ze het gevoel dat iemand niet zwanger is, maar bij mij heeft ze dat niet. Dat geeft de burger moed!

Het weekend 17 en 18 december zijn we vrij. Zaterdag winkelen in Rotterdam en zondag wandelen met Benco en lekker bijslapen.

Vrijdag darmen weer verstopt, nog hoofdpijn en ‘savonds in bed menstruatie achtige buikpijjn, rommelende darmen maar nog geen actie.

Donderdag het gaat beter. ‘s morgens kan ik nauwelijks uit bed komen, wel veel hoofdpijn, en ontstoken tandvlees (door de progesteron in de utrogestan)

Woensdag 14 december
Na een gesprek en behandeling bij K. (acupuncturist)besloten dat ik ga genieten van het feit dat er een kindje in mijn buik zit, dit is misschien wel het verste dat we ooit komen. Stressdag, mogelijk door een naaldjes dat verkeerd zat in mijn linkeroor
dinsdag de angst dat het niet gelukt is overheerst.
maandag acupunctuurbehandeling gehad, darmen erg verstopt

Zondag 11 december
Er is een 8cellig embryo teruggeplaatst. De andere twee zijn ingevroren (5 en 7 cellig)

9 december
Vanmiddag om 16.50 hoorden we dat alledrie de eitjes bevrucht zijn!
Zondag gaan ze er eentje terugplaatsen!
8 december
De punctiedag.
Wat een stress en een spanning van tevoren en wat was ik bang! Ik kon al die tijd aan niks anders denken.
Het programma was wat uitgelopen, daarom werden we om kwart voor 12 binnen geroepen. Ik kreeg een prik in mijn bil en een pilletje om rustiger te worden (inslaper)
Daarna mocht ik een half uur wachten om alles in te laten werken. Verpleegkundige M. kwam uitleggen wat er allemaal ging gebeuren. Rond kwart over 12 kwam dokter V. me halen. Ik moest eerst gaan plassen en mocht daarna plaatsnemen op ‘de stoel.’ Toen kwamen de zenuwen toch wel erg terug. (maar het pilletje deed zéker weten zijn werk)
Ik mocht mijn eigen CD meenemen, en ik nam Pater Moeskroen en de Kelten mee. Deze CD hebben we afgelopen zomer in Oostenrijk veel gedraaid, en ik wordt gewoon blij van de liedjes!
Ik werd toegedekt met groene doeken en dokter V. stelde me erg gerust! Hij bracht een eendebek in en maakte alles vanbinnen schoon. Hierna kreeg ik 4 verdovingsprikken waar ik nauwelijks iets van voelde!
Toen kreeg ik nog een echo om te kijken of ‘alles’ er nog zat en toen begon het prikken.
De arts deed het zo rustig en legde alles zo goed uit! Het aanprikken van de eitjes deed zéér, vooral toen hij er eentje niet te pakken kreeg. die liet hij zitten. Eerst de ene, en daarna de andere kant.
Ik kneep Gijs flink in zijn hand en zei af en toe auw! We hadden een cd van Pater Moeskroen meegenomen en die stond lekker aan. En ik kon er af en toe nog naar luisteren ook!
Het prikken was gelukkig snel voorbij!
Hierna keek de arts nog even mbv de eendenbek en stelpte nog wat bloedinkjes en ik kreeg een zetpil.
De pijn was weer snel vergeten en eigenlijk zei ik gelijk na de punctie tegen de arts: dat zou ik zo nog een keer doen!
Ik mocht mijn benen uit de steunen halen en nog lekker blijven liggen, ik werd toegedekt met doeken. wel moest ik mijn benen gebogen houden, ik was te groot voor de stoel!
We kregen thee en na een tijdje kwam dr V. vertellen dat er 3 eicellen waren gevonden en dat het zaad goed was. Het zou IVF worden en geen ICSI. Ik mocht nog blijven liggen en M. kwam me helpen met gaan zitten en daarna opstaan, en ook Gijs kwam me helpen. Die was de hele tijd heel lief geweest! Ik was nog wel wat duizelig en dizzy. Ik mocht me aankleden en daarna mochten we weg. (dat klinkt heel snel, maar tussendoor moest ik nog wel een paar keer gaan zitten) Met de lift naar beneden en Gijs ging even naar de wc. Hierna ging hij de auto halen (we stonden op de bovenste etage van de parkeergarage) en daarna kwam hij me binnen halen. Thuis na de lunch lekker naar bed en daar heb ik tot het avondeten lekker gelegen. Om half 9 ging ik weer naar bed, ik had nog wel flink buikpijn.
Ook vrijdag had ik nog flink buikpijn en hield ik me rustig! Het spannendste is wel of er ook bevruchting heeft plaatsgevonden…

6 december

Terug voor echo. 4 eitjes van 18 – 20mm en verder wat kleins ‘dat niet meetelt’
Vanavond nog de gewone Decapaptyl spuiten, en dan om 00.00u de Pregnyl.
Donderdag om 11.30 moeten we in het ziekenhuis zijn voor de pijnstilling,
en om 12.00u doet dokter V., onze eigen IVF arts, de punctie.

5 december
Vandaag de eerste Follikelmeting. 4 Eitjes van 15+ mm en nog 6 kleinere. Ik heb nu wel flink last van mijn buik, en ook mijn broek zit erg strak. (maar dat kan ook komen door het gourmetten en het heerlijke Sinterklaas – snoepgoed…)

30 november
Vanmorgen werd ik wakker met flinke hoofdpijn. Dit kan komen door de decapeptyl, maar ook gewoon doordat ik vast heb geslapen tussen 8 en 9.
Verder voel ik eigenlijk niks geloof ik. Mijn humeur is wat minder, maar dit komt meer door de spanning ‘van wat komen gaat’ denk ik.

28 november
Vanmorgen ben ik ongesteld geworden en ‘s avonds prikte ik voor de eerste keer Decapeptyl.
Op 5 december is de eerste keer echo + bloedprikken.

21 november
Tijdens het consult van vandaag hebben we de hele procedure doorgesproken en is alles uitgelegd mbt medicatie en punctie. We kregen een plastic tas mee vol met medicijnen. Nu wachten op mijn menstruatie en dan gaat het echt beginnen…

10 oktober
Een telefonisch consult met dokter V.. Ik bleek al in de planning van december te staan. We gaan ervoor! Op 21 november hebben we een afspraak om de hele procedure uitgelegd te krijgen, en de recepten e.d. te kunnen ophalen.

7 oktober 2010
Vandaag hoorden we dat IUI6 mislukt is. Ik had het al gevoeld aan mijn lijf, maar de bevestiging is toch altijd verdrietig om te horen. ‘s Avonds ‘ging’ de kogel door de kerk.
We gaan voor IVF. Het zal spannend zijn, en misschien ook wel erg zwaar. Maar we doen het voor onze wens.
Ik zal in de komende weken nog twijfelen en me misschien wel bedenken. Maar we gaan ervoor.

5 Responses to “IVF1 – 2012”

  • Hoera hoera hoera, it’s out in the open now. Gefeliciteerd!!! Ik ben zo blij voor jullie!

  • Ik ben zo superblij voor jullie, zo fijn dat het de 1ste IVF gelukt. Die onwerkelijkheid is zo herkenbaar, dat had ik ook, dat werd minder toen ik het kindje voelde in mijn buik en pas helemaal echt toen ik mijn meisje in mijn armen had.

    Leuk he dat kijken voor spulletjes en nu voor het eggie, spulletjes voor jullie kindje.

    Geniet van alles wat nu komen gaat, jullie grootste wens gaat in vervulling en ik wens je een fijne en gezonde zwangerschap toe. Met als eindresultaat dat jullie grootste wens in vervulling gaat.

  • Ook al kreeg ik via twitter natuurlijk wel eea mee van het ‘gedoe’ rond de punctie, toch leuk om zo een nog wat uitgebreider verslagje te lezen. En goed dat je het allemaal per dag hebt bijgehouden!

    Nu lekker genieten van het zwanger zijn en alles wat er nu gaat gebeuren!

  • Eindelijk staat het er .. ik ben zooo blij voor jullie. Ik ga jullie zwangerschap helemaal volgen !

    lekker genieten hoor ! Dikke kus !

    Elise

  • Leonie:

    Hallo lieve buurtjes,

    Ook al voelt het toch dubbel (maar dat begrijpen jullie zeker als geen ander) zijn wij echt heel blij voor jullie!!!
    Ik hoop dat er een ongecompliceerde zwangerschap voor jullie ligt waar jullie met volle teugen van mogen genieten.

    Liefs,
    Leonie

Leave a Reply

@ woonthier


Saskia - getrouwd - Mama van 2 mooie meiden van 4 en 1 - Labrador Benco - muziek - watersport - haken - fotograferen - Hardlopen! Hopelijk #saskiaruns151017!
Follow Me on Pinterest
Categorieën
Archief