Laparoscopie en IUI

September

13 kilo lichter sinds de start bij Marjoleine (en ruim 15 sinds het begin van het jaar)doen we IUI6. Spannend omdat het de laatste keer is…
donderdag 22/9: er zijn twee mooie eitjes. Ik heb vanaf dag 5 75E Gonal F gespoten. Een van de eitjes is 16 mm, de andere 18. Dr. Verburg maakte de echo, een prettige man! Morgen al inseminatie!
Vrijdag 23/9 25 miljoen zwemmers zijn onderweg! De inseminatie was om 14.15 en werd wederom gedaan door dokter Klein.

Augustus
De afspraak met de IVF arts, dokter Verburg was een prettig gesprek. Hij heeft wat dingen uitgelegd en verteld. We gaan eerst IUI 6 doen, en daarna maken we weer een afspraak met hem.

Mei
Inmiddels ruim 7 kilo lichter sinds de start bij Marjoleine, en 10 kg lichter sinds het begin van het jaar!
Ik werd afgelopen weekend (21 mei) ongesteld, en we besloten om deze maand weer een IUI poging te doen. Ik meldde me maandag aan, en de medicijnen kwamen op woensdag bij de huisarts aan. Ietwat verlaat ‘omdat ze maandag geen tijd hadden om het te faxen’.
Op woensdag 25 mei startte ik met spuiten van 75E Gonal F.
vrijdag: 27/5 echo 1: in de ene eierstok een aantal eitjes van 1 cm en kleiner
Beleid: doorgaan met de Gonal F en maandag terug

Maandag 30/5 echo 2: Het grootste follikel is 12 mm, de rest is kleiner. De echo was behoorlijk gevoelig.
Dinsdag 31/5 Opa’s 80e verjaardag! Ik werd vanmorgen wakker met keelpijn, en dat is de hele dag niet weg gegaan. Nu ben ik er ook nog snotterig bij. Ook ben ik heel moe en heb steeds hoofdpijn. Zou dat komen door de medicatie of door een virusje wat voorbij komt?
Woensdag 1/6 Het grootste eitje was 14mm, en verder zaten er nog wat kleinere. Vrijdag terug en doorgaan met GonalF
Vrijdag 3/6 Het grootste eitje is nu 18mm!

Zaterdag 4/6 om 9u konden we het zaad inleveren en om half 11 was de inseminatie. Vanaf die tijd zijn 44 miljoen (!!!!) zaadcellen op weg naar een mooi eitje! Ze bracht het meeste zaad hoog in de baarmoeder, en een beetje in de baarmoederhals. Wanneer er teveel in de baarmoeder komt kan je daar kramen van krijgen wat vervelend en nadelig kan zijn. Nu 2 weken afwachten!
Sinds de inseminatie verlies ik wat bloed/ bruin slijm. Dat heb ik nog niet eerder gehad.
Verder heb ik een of ander virus opgepikt want ik hoest en snotter enorm!

16 juni In het afgelopen weekend merkte ik het al een beetje, maar vandaag heb ik ook bloed laten prikken. En ook deze uitslag vertelde ons dat ok IUI 5 mislukt is :(
De grootste klap had ik eigenlijk gisteravond al gehad, maar het valt toch weer tegen ;(
Nu eerst lekker op vakantie!

17 juni: Telefonisch consult met Professor Helmerhorst. De uitslagen waren weer goed, behalve dan de zwangerschapstest. Hij vond het erg knap dat ik zo ben afgevallen. We doen nog 1 IUI, en daarna IVF. Ik mocht al een afspraak maken bij een IVF arts. Dit heb ik gedaan, en op 2 augustus is de afspraak.

April
Ook de 4e IUI poging is mislukt.
Ik ga nu eerst proberen af te vallen, en daarna gaan we voor een 5e poging. Met een lager BMI is de kans op een spontane zwangerschap ook (iets) grater…
7 februari
We gaan voor nog 3 IUI behandelingen.

Deze eerste begint gelijk, want vandaag ben ik ongesteld geworden. We krijgen gelijk prikles om de Gonal F prikpen te leren gebruiken. Vanaf dag 5 ga ik daarmee prikken, te beginnen met 75 eenheden. Volgende week donderdag moet ik langs voor een echo. Ook spraken we met Maaike, de verpleegkundige, nog even over IVF, en dat ik zo tegen de punctie opzie. Ze zei dat het vaak meevalt, en dat je een goede pijnstiller krijgt en iets om rustig van te worden. Maarja, dat het meevalt kun je pas achteraf zeggen…
Eerst deze IUI poging!

21 december
20.00u
Het is voorbij, ik ben weer lekker thuis!
De dag begon met een lekker wandelingetje met Benco. Onderweg naar het ziekenhuis lag er veel sneeuw en was er veel file, dus we waren wat te laat. Ik had wel even gebeld toen we er bijna waren.
In de parkeergarage was iets gebeurd waardoor we ergens anders (bij Poortgebouw) moesten parkeren.
In het ziekenhuis werd mijn kamer gewezen en mocht ik even gaan zitten. Er werden wat controles gedaan en bloeddruk gemeten. Even later kwamen er twee donkere vrouwen die samen een andere taal spraken, geen idéé welke taal, later bleek ze uit Burkina Fasso te komen. Ik vond het irritant dat ze geen Nederlands spraken. (maar op dat moment vond ik alles irritant…) Om half 11 mocht ik me (pas?!) klaar gaan maken voor de OK, en werd ik met bed en al naar het operatiecomplex gereden.
Een van de verpleegkundigen in opleiding (MBO-V) mocht met me mee, en die bleef gezellig bij me!
Na een paar tranen het afscheid van Gijs. In de kamer daar was ik alleen. Ik lag op een gegeven moment enorm te bibberen! Er kwam (nog?!) een anesthesist voorbij waar ik een lekkere warme deken van kreeg. Het infuus prikken ging niet vanzelf, ik moest eerst met mijn arm in een bak warm water hengelen. Daarna werd het infuus geprikt en moest ik nog even wachten. Daarna naar de operatiekamer. Er waren wel 5 of 6 mensen om me heen, en ook de gyn die me ging opereren (Mw doker Louwé) kwam nog even langs om te praten. De OK mochten we nog niet in, die moest nog worden schoongemaakt. Dat werd rap gedaan, en daarna mochten we naar binnen. Ik moest zelf overstappen op het smalle bed. Kreeg een bloeddrukband om mijn arm en het saturatie-knijpertje op mijn vinger en een kapje op mijn neus en mond.Ik vond het doodeng, en zei nog ‘als ik nu weg kon rennen deed ik het’ Eerst kreeg ik iets om rustiger van te worden, en daar werd ik draaierig van. Het hele plafond draaide. We hadden het even over Benco, dat vonden ze een leuke naam. Ik moest maar aan hem denken! Ik ‘droomde’ over een rennende Benco in de sneeuw…
en toen was ik weer wakker! Ik zei nog dat ik gedroomd had over Benco.
Ik was eigenlijk gelijk behoorlijk wakker, en voelde me erg alleen. Er kwamen wat verpleegkundigen langs, en op een gegeven moment hadden ze gebeld dat ik terug mocht. Dat mocht 20 minuten duren, en na een half uur gingen ze nogmaals bellen :S Toen kwamen ze gelukkig snel. Er was al een aardige verpleegkundige bij me komen staan die met me praatte. Ze vertelde dat ze geen kinderen wilde, dat ze bijna met pensioen ging (ik vond haar er nog niet uitzien als 60+!) dat ze vroeger toneelschool wilde doen en we spraken over op stap met de hond.
Weer terug op zaal, rond half 2, was ik moe-moe-moe. Ik heb zeker nog 1,5 liggen soezen, terwijl Gijs met de DS speelde of een boek las.
Op een gegeven moment moest ik plassen, dat mocht gewoon op het toilet. Ik kreeg een bekertje water, een kopje thee en later een beschuitje chocopasta (ik mocht kiezen)
Het infuus mocht er rond half 4 uit. Toen heb ik een rondje gelopen met Gijs, en wat liggen kletsen. De andere mevrouw op mij kamer kwam ook weer terug van de OK.
Van Gijs kreeg ik een heel lief cadeautje. Rond half 5 kwam dokter Louwé langs om de uitslag te vertellen.
Er was een klein beetje endometriose gevonden (score 1) en dat hadden ze weggehaald. Ook hebben ze mijn eileiders doorgeblazen. Ik mag alles doen, maar moet goed naar mijn lichaam luisteren. Als ik morgen wil kerstshoppen mag dat (nou, ik moet er nu iig niet aan dénken)
Toen ik beneden even zat te wachten op Gijs die het parkeerkaartje betaalde dacht een oudere dame nog dat ik een meneer met een roze ballon was…. Toen ik me omdraaide bleek gelukkig dat ik toch een mevrouw was….
Zeven februari heb ik weer een afspraak met mijn eigen gyn, dokter Helmerhorst. Dan gaan we het beleid bespreken. Als we willen mogen we gewoon weer proberen zwanger te worden, zelfs deze maand…
Hopelijk brengt 2011 ons een krijsend cadeautje, zoals een vriendin zei!
Waar ik nu last van heb is keelpijn vanwege de beademingsbuis, en mijn buik is gevoelig. Er zitten in totaal 4 hechtingen in mijn buik, bij elk gaatje 2.
Het is me overigens niet echt meegevallen. Het stukje vlak voordat ik onder narcose ging vond ik dood-en-doodeng. En daarna in de uitslaapkamer was vreselijk. Ik lag daar echt te wachten, ik wilde daar wég. Tussen al die andere net-geopereerde mensen, ik vond t niks! En bij die anderen zat wel een familielid, en ik lag daar alleen. De zusters kletsen wat over privédingen. Eentje kwam er bij me zitten, dat was wel lief.
Hoe ik me vanavond voel valt wel weer mee, dat gaat best goed. Niet te lang zitten want dan heb ik last van mijn schouder door het gas wat ze hebben ingeblazen. Ik ga de komende dagen lekker mijn gemak houden!

20 december
Morgen is het zover… De kijkoperatie.
Vanmorgen had ik nog een afspraak met Marjoleine, de maatschappelijk werkster in het LUMC. Het was eigenlijk maar een kort gesprek. Ik ben er klaar voor, ze kon eigenlijk niets doen om het gemakkelijker voor me te maken. Ik zou graag willen dat Gijs bij me is als ik wakker wordt, maar dat gaat gewoon niet. Wel kan hij vragen of hij mee mag mij ophalen uit de OK. En als ik net wakker ben krijg ik toch niet zoveel mee denk ik. (hoop ik…)
Ook zijn we nog even kort op de afdeling geweest. Morgen moet ik om 8.30 in het ziekenhuis zijn, en dan wordt ik tussen 9.30 en 10.15 naar de operatiekamer gebracht.
Spannend!
Marjoleine beloofde na de operatie bij me langs te komen!
Maar vandaag eerst nog leuke dingen doen! Wandelen met Kirsten en Cacao en Cashew, en vanavond een kerststuk maken in het Schoolhuis.

18 december
Nog maar aan paar dagen en het is zover. Het is niet zo dat ik er cónstant aan denk, maar zo af en toe komt ‘het’ eens voorbij. De laatste dingen zijn gekocht. Ik heb nu ook een pyama waarin ik me kan vertonen (slaap normaal altijd in een t-shirt, hoe koud het ook is) en ik heb (weer) nieuwe pantoffels (Van alle eerdere paren heeft Benco er eentje opgegeten/stukgeknaagd.)
Muziek op mijn Ipod wordt aan gewerkt, en mijn Ereader is weer bijgevuld. Ook kocht ik vandaag wat haakkatoen en een haakboekje van een cadeaubon, dus er is genoeg bezigheidstherapie.
Mijn humeur is wel ver onder nul. Komt vast door de spanning… Sorry Gijs :(

15 december
Vanmorgen om 9u waren we in het ziekenhuis voor het ‘kweekje’ We werden gelukkig snel binnen geroepen. De arts vertelde dat de verpleegkundige ons nog even wilde spreken. owjee.. dachten we allebei. Maar gelukkig wilde ze me alleen de brief meegeven waarin staat dat ik maandag tussen 11 en 12 kan bellen om te horen hoe laat ik in het ziekenhuis moet zijn dinsdag. Pfjoew!
Het onderzoekje was even vervelend, maar het was gelukkig snel klaar!
Vanmiddag even lekker naar de schoonheidsspecialist, en vanmiddag en vanavond werken.

14 december
Vanmorgen was het toch nog niet echt :(
Gelukkig is mijn lijf nu echt gestopt met me in de maling nemen,
en is mijn menstruatie goed doorgebroken. Pffff, dat scheelt een hoop zorg!
De slaapkamer en de rest van het huis heeft vandaag een goede schoonmaakbeurt gekregen!
De kerstkaarten gaan vanavond op de post, dus dat zijn weer een paar ‘acties’ minder!
De afspraak bij de huisarts om de hechtingen te verwijderen is gemaakt. Volgende week is onze huisarts met vakantie, dus de afspraak kan alvast maar staan. 30 december om 10.30u! (mocht het anders worden kan ik altijd nog afbellen, maar de ervaring leert dat de week nadat de huisarts op vakantie geweest is wil iederéén een afspraak…)

13 december
21.30u
Nog nooit zo blij dat ik ongesteld werd! Weer een hobbel genomen!
13.00u
Vlag voordat ik vertrok naar de jachttraining werd ik gebeld door een arts uit het LUMC. Er moet nog een kweekje/ soort uitstrijkje gemaakt worden. Dit is voor het laatst gebeurd in 2008. Dit moet om te controleren of er geen bacteriën ofzo ‘daar’ zitten die ze door het doorspuiten van mijn eileiders naar binnen kunnen brengen. Er waren 2 oplossingen. Of zo’n onderzoekje, of antibiotica slikken. Ik laat a.s. donderdag zo’n onderzoekje doen. Dat moet ook als ik ongesteld ben. En als ik dan nog niet ongesteld ben dan krijg ik een bloedtest om het HCG te bepalen (zwangerschapshormoon) Ze wilde me niks geven om mijn menstruatie op te wekken, want ‘misschien bent u wel zwanger’. jaja.
Inmiddels zijn de eerste tekenen van de naderende ongi gesignaleerd. (meer dan alleen hoofdpijn en buikpijn enzo.) Het ziet er dus naar uit dat het nog allemaal goed gaat komen! Gelukkig vloei ik ook niet zo lang.
8.00u
Het is nog even spannend hier. Ik heb altijd een regelmatige cyclus van 28 dagen. Nu is het al dag 30, en ben ik nog niet ongesteld. De test zijn gisteren nog dat ik niet zwanger ben. Hopelijk wordt ik snel ongesteld, anders kan de hele operatie niet doorgaan… Ik heb overigens al een paar dagen hoofd- en buikpijn, dus je zou zeggen dat het er dan snel aankomt… En dan voel ik me meestal meteen een stuk beter.

10 december
Vanmorgen had ik een telefonisch consult met de anesthesioloog. Ze zou tussen 9 en 10 bellen, en toen ik om even over 10 belde zij de assistente ‘dat alle patiënten al gebeld waren”. Even later bleek dat de arts met mijn dossier bezig was en ze me bijna wilde bellen. En dat gebeurde dus ook!
Het was een hele aardige arts. We hebben gesproken over mijn ziektegeschiedenis (whiplash, kijkoperatie knie, dat soort dingen) en over deze operatie. Ik heb haar verteld dat ik het erg eng vond. Dat kon ze goed begrijpen, want het is voor mij niks dagelijks. Voor hen echter wel, en ze beloofde goed voor me te zorgen. (dat is ze geraden ook hahaha)
Ik mag van tevoren thuis een pilletje nemen om rustiger te worden, en in het ziekenhuis krijg ik dan niks extra’s, alleen de narcose. Want als ik drie keer iets zou krijgen ‘voor in mijn centrale zenuwstelsel’ dan werd het wel érg veel! Ook krijg ik van tevoren iets tegen de eventuele misselijkheid. Bijwerking daarvan kan hoofdpijn zijn, en een kleine afwijking in de leverwaarden. Dit was op zich niet zo ernstig dat ik daarvoor bloed moet laten prikken ofzo, en als het mij gerust stelde dan mocht ik van tevoren een middeltje hebben!
Ze heeft opgeschreven dat ik het erg eng vind, en dan zouden ze heel lief voor me zijn. Ook heeft ze nog uitgelegd hoelang alles zo ongeveer gaat duren daar. Ik ben ongeveer een uur ‘kwijt’ straks, de operatie duurt ongeveer een half uur, maar voor die tijd ben ik al onder narcose. En bij gezonde, jonge mensen lig je zo’n half uur tot drie kwartier op de uitslaapkamer. Dit is een grote zaal waar een aantal andere mensen liggen met ongeveer 2 meter tussenruimte. Er is 1 verpleegkundige voor 2 mensen, dus genoeg om goed voor je te zorgen.
Nou, weer een stap genomen. Ik ben blij dat ik mijn verhaal goed heb kunnen doen, en ik ben nu weer iets geruster!

7 december
De eerste voorbereidingen zijn al getroffen! Kerstcadeautjes zijn gekocht, de kerstkaarten geschreven en de skibroeken zijn weer gevonden. Die willen we meenemen naar de Ardennen, maar we hadden even geen idéé waar ze waren. Niet op het rek met duikkleding/jassen, niet in de kledingkast, niet aan de ene kant op zolder… Maar gelukkig vonden we ze vanavond aan de andere kant, in de tas die begin dit jaar mee was naar Winterberg.
Over 2 weken is het al voorbij! Het klinkt zo gemakkelijk, maar zo zal het waarschijnlijk niet gaan.
Gelukkig zijn er inmiddels twee toetsenisten gevonden. Eentje voor kerstavond, en eentje voor eerste kerstdag. Dan zou ik dus met twee verschillende koren musiceren. Op kerstavond kijk ik of het lukt, en eerste kerstdag laat ik zeker schieten, anders wordt het waarschijnlijk teveel.
Morgen komt mijn moeder, en dan gaan we kijken of ik nog een dagje oppas voor mezelf en Benco moet regelen omdat zijn op 3 haar drie oppaskinderen past op donderdag.

3 december
Een klein beetje ben ik aan het idee gewend, hoewel ik het nog steeds spannend vind. Ik houd me nu vooral bezig met de praktische zaken. Hoe ga ik alles regelen. Ik regel iig vervanging voor de vieringen met kerstmis (kerstavond 21.00u Spirit waarbij ik normaal dirigeer én piano speel tegelijkertijd en 1e kerstdag 11.00u kinderkoor Leimuiden waar ik pianist ben.)
Bij Spirit kijk ik nog of ik dat ga redden, de viering van eerste kerstdag wil ik graag helemaal afzeggen. Dan heb ik ook nog wat aan mijn kerst… We gaan naar het kerstdiner bij Gijs zijn familie en daarna door naar de Ardennen voor een paar dagen weg.
Inmiddels heb ik de kerstcadeautjes voor de meiden van Spirit geregeld, en ook Gijs zijn kerstcadeautje ligt ingepakt in huis verstopt.
Ik heb een heel lijstje met dingen die ik gedaan wil hebben voordat ik geopereerd wordt. Naar de kapper en de schoonheidsspecialist (niet voor de dokter maar voor de kerst…), het huis in kerst-sfeer en (een deel van) de koffers ingepakt voor de vakantie. Met kerstmis maakt Gijs het voorgerecht voor het kerstdiner in Wintelre.
De dag van de operatie en de dag erna is Gijs thuis, en daarna zorgt mijn moeder zo nodig voor mij én voor Benco ;)


2 december

De kijkoperatie die gaat plaatsvinden stond eerder gepland voor 17 november 2010. Deze werd een dag van tevoren afgezegd door het ziekenhuis, omdat er een spoedgeval tussendoor gekomen was. Hierdoor was ik erg verdrietig, en waren we beiden behoorlijk van slag. We belden met de maatschappelijk werker van het LUMC. wij kenden haar al van eerdere gesprekken. Zij regelden voor ons een gesprek met de Professor op de afdeling, dokter Helmerhorst. Hij ‘regelde’ voor ons dat we drie IUI behandelingen konden ondergaan. Deze zijn helaas alledrie mislukt.
Hierna hebben we een poos nagedacht. Ik was (en ben!) erg bang voor de operatie. Ik durfde de operatie niet. Ook omdat de kans maar klein is dat er iets gevonden wordt.
Op 27 november heb ik de stap genomen en dokter Helmerhorst gebeld, dat ik toch de kijkoperatie wil ondergaan. Hij regelde snel een afspraak bij een andere arts.
Vanmorgen om half 10 hadden we een afspraak bij Dr. Spaans in het LUMC. Een gynaecoloog in opleiding. De formulieren waren allemaal al netjes ingevuld door Dr. Helmerhorst, onze eigen gyn.
Zij legde me uit wat er ging gebeuren en beantwoordde de vragen die we hadden.
Ik wilde graag weten hoelang het zou duren (ik zou ongeveer 3 kwartier onder narcose zijn) , of ik snel weer kon zingen (had ze geen idéé van, van mijn buik zou ik na een week geen last meer hebben, maar omdat ik een buisje in mijn keel krijg om te helpen met ademen kan ik nog wel last van mijn keel en stembanden hebben. Dát moet ik aan de anesthesist vragen)
Ook had ik een vraag over het klysma. De arts vertelde dat ze het niet kende, en dat het echt niet strikt noodzakelijk was. Kijk. Dat scheelt alweer ;) (als ik gespannen ben krijg ik altijd last van mijn darmen, dus de leegloop komt vanzelf…)
En zo hadden we nog wat kleine vragen.
Na een minuut of 20 waren we klaar, en werden we doorverwezen naar de verpleegkundige. Ook zij was erg aardig, en dokter Helmerhorst had goede instructies gegeven, want er werd gekeken of ik deze maand nog kon. ‘anders’ was het januari, februari of misschien wel maart geworden!
en dat kon dus nog. 21 december gaat het gebeuren!
Ze legde me nog wat dingen uit, en gaf het klysma mee. Waarvan ze begreep dat ik dat niet ging gebruiken, ze zou het zelf ook niet doen haha!
Toen op weg naar de anesthesist. Het was weer donderdag dús heupjesspreekuur bij de Orthopedie. En daar zit de wachtkamer van de anesthesist ook. Omdat ik vorig jaar zonder problemen was goedgekeurd kreeg ik nu een telefonisch consult met de anesthesist, op de 10e om precies te zijn!
Scheelt weer een hoop wachten!

Er moeten nog een hoop dingen geregeld worden voordat het zover is. Plannen wie Benco uit kan laten, wanneer ik boodschappen kan doen, iemand die me kan waarnemen met kerstmis als dat nodig is.
Dat soort dingen.
Ook moet ik nog even checken of de hechtingen langer dan een week mogen blijven zitten. Want we gaan 1e kerstdag namelijk voor een paar dagen naar de Ardennen…. (hopelijk gaat dat…)
Ik kan dan pas op zijn vroegst op de 29e of de 30e de hechtingen eruit laten halen…
En misschien kunnen we dan wel zelf ;)

Wil je meer weten over wat de operatie inhoudt?
klik hier voor de informatiefolder van het LUMC

15 Responses to “Laparoscopie en IUI”

  • Spannend meis…
    Dapper dat je het toch laat doen…
    Knuff

  • Spannend allemaal. Maar de eerste stap is gezet. Ik hoop dat het na afloop ook allemaal meevalt.

  • Weer een hele stap joh…Ik hoop dat je er wijzer van wordt ….
    Wel fijn dat je snel aan de beurt bent
    Sterkte met de voorbereidingen
    Groetjes Sophia

  • Fijn dat het allemaal zo snel kan ! Weer een stap genomen .. wie weet he, gewoon hoop houden hoor meis.

    En lekker dat je daarna een paar dagen ertussen uit gaat, dan word je lekker verwend en vertroeteld haha

    Fijne avond, Elise

  • Hoi
    Mooi dat jullie er geweest zijn vandaag. Al een beetje gerustgesteld enzo? Je weet dus nu precies wat er gaat gebeuren. Oh zo’n klysma eventueel is ook niks hoor. Heb er Fré laatst ook eentje gegeven. Je kan linea recta naar de wc doolopen en klaar is klara. Haha Maar bij jou lukt het vanzelf dus al denk je;)
    Mooi dat met de anesthesist alles telefonisch besproken kan worden. Dat scheelt weer. Over de hechtingen zou ik ff vragen van te voren…Bij Fré ben ik namelijk eerder naar de dokter gegaan dan de bedoeling, want alles zat zo vast zag ik.En werd ook wat rood enzo. Dus dat werd tijd dat ze eruit gingen. Misschien kan je ze zelf eruit halen? Desnoods vragen of je zo’n speciaal tangetje daarvoor mag meenemen?
    Ik had het gewoon gevraagd :)

    Fijne avond meid

  • Lucy:

    Fijn dat je nu weet waar je aan toe bent. Nu is t aftellen en geduld hebben. Daar wens ik je veel sterkte mee!

  • Jeetje heel erg spannend allemaal. Wel rot dat je een dag van tevoren af werd gebeld, maar gelukkig staat er nu een nieuwe datum.
    Ik heb er geen verstand van weet alleen dat narcose hoe ouder je bent ook langer blijft hangen. Niet in de zin van niks kunnen maar dat je een periode wat sneller moe bent dan anders. Maar dat zal je lichaam wel aangeven en is voor iedereen anders
    Sterkte
    XxX

  • Oh wat spannend allemaal. En wat moeten jullie toch veel doormaken! Sterkte hoor.

  • Meis, ik ben trots op je dat je je angst toch opzij zet!
    Over de hechtingen, misschien krijg je wel oplosbare hechtingen, die vanzelf weggaan. Dat zou wel fijn zijn, dan hoef je je daar geen zorgen over te maken.
    Een klysma heb ik ook eens gehad voor een onderzoek. Is niets anders dan heel veel poepen ;) Alleen is het drinken, en dan GAAN ;)

    Als het nodig is, mag Benco ook wel hier logeren hoor! Of een dagje doorbrengen. Ik heb vakantie, dus ik ga ook met die van mij op stap, en dan kan Benco best mee. Laat het me maar weten, hij is van harte welkom!

  • Wat spannend allemaal. En wat goed dat je het toch gaat doen, ondanks je angst (die ik me heel goed kan voorstellen) voor de operatie. Alvast heel veel succes gewenst en ik hoop dat alles voorspoedig zal verlopen!

  • Spannend, nu komt het écht dichtbij!
    Heel veel sterkte morgen!

  • Morgen is het al zover! Heel veel succes morgen en ik hoop dat het meevalt!

  • Alvast heel veel succes moor morgen!!

  • Tis achter de rug, nu lekker een paar daagjes op vakantie en idd, zoals je vriendin zegt, hopen op een krijsend kadootje in 2010

    Liefs Elise

  • Rolanda:

    He Saskia,

    Ik wens je enorm veel sterkte met het herstel en ik hoop dat dit net het zetje was om een wens in vervulling te laten gaan….

    STERKTE! Ook voor Gijs!

Leave a Reply

@ woonthier


Saskia - getrouwd - Mama van 2 mooie meiden van 4 en 1 - Labrador Benco - muziek - watersport - haken - fotograferen - Hardlopen! Hopelijk #saskiaruns151017!
Follow Me on Pinterest
Categorieën
Archief