Archive for the ‘Saskia’ Category

Nou dát weer

Laat ik beginnen met te zeggen dat mijn tandarts best een aardige man is. Ongeveer onze leeftijd, ongeveer even oude kinderen. Hij 3, wij 2. Hij vertelde ooit over dat hij een derde wel zag zitten en zijn vrouw nog niet zo. En we kennen hem al járen. 
Even een klein uitstapje naar een ander toen hij uit de praktijk vertrok maar toen bleek dat we gewoon met hem mee konden. Nadat ik lelijk had gedaan over zijn opvolger. (nee mevrouw alles ziet er príma uit. Maar ik adviseer wel een kroon. HOEDAN)

Maargoed. Hij is aardig, maar ik ben niet zo’n fan van zijn werk. Of: zijn werk is prima maar als hij zijn vak uitoefent in zijn mond dan vind ik het een stuk minder aangenaam. Ondanks dat hij het super goed doet én me op alle manieren gerust stelt! (en ervoor zorgt dat ik nooit pijn heb)

En zo werd ik vrijdagmorgen wakker met een dikke kaak. Al een paar dagen verkouden. Donderdagavond al een gek gevoel in mijn mond. De vorige keer dat ik wakker werd met een dikke kaak kreeg ik een antibioticakuur. Dat was in 2015 vlak voor Lieke’s doop en vlak na mijn eerste streptokokkeninfectie waar ik toen erg ziek van was. Verminderde weerstand dus.
De keer daarvoor toen ik een dikke kaak had (in 2002 ofzo) kreeg ik een wortelkanaalbehandeling. (dat was afschuwelijk. Een andere tandarts die weg liep toen ik allemaal rommel in mijn giechel had. Ander verhaal)
En dat was alledrie de keren aan dezelfde kant/ kies.
In 2015 werd me verteld dat er een bacterie bij de wortelpunt zit. Dat die nu vervelend deed vanwege een verminderde weerstand.

Nu zal het wel weer door verminderde weerstand komen. En als je dan bedenkt wat we het afgelopen jaar meemaakten heeft het toch nog best lang geduurd voordat dit weer opspeelde….

Vrijdagochtend belde ik dus de tandarts en hij heeft een antibioticakuur voor me klaargelegd. 
En daar ben ik dus nu aan begonnen.
Echt pijn doet het gelukkig niet. Het is wel wat vervelend. 
Verplicht rustig aan dus. 
Ik haalde alles erbij. Probiotica en multivitamines.

Nu dus even verplicht rustig aan doen…

Beveiligd: IJsbeer

De inhoud is beveiligd met een wachtwoord. Vul het wachtwoord hieronder in om hem te kunnen bekijken:

Alleen maar toch niet

k ben niet zo ‘held-erig’ aangelegd. Ik ga niet graag ergens alleen naartoe, ik vind het zelfs spannend of eng om alleen naar “iets nieuws” te gaan.
Naar het huis van iemand waar ik nog nooit was, naar een onbekende iets ophalen, een nieuwe leerling, naar een nieuwe groep. Sowieso: naar voor mij (nog) onbekende mensen.
Dingen in een groep doen vind ik vaak wel leuk, maar alleen ergens naartoe waar ik niemand ken, en ze mij ook niet kennen, vind ik doodeng.
Dat vind ik nu ik groot en volwassen ben, maar ik heb het al mijn hele leven.
Misschien doordat mijn ervaring met groepen (klas, school) niet altijd heel goed was.

Emma heeft daar echt geen moeite mee. Die gaat naar de zwemles waar ze niemand kent, het koor waar alleen onbekende kinderen zijn en ze doet ook workshops in het zwembad. We brengen haar uiteraard weg, maar van de kinderen kent ze (vaak) niemand. Ze ging van de zomer ook naar de kindervakantieweek. Er waren weinig kinderen hier uit het dorp maar na 5 minuten was het al prima en mocht ik wel weg.
En dat vind ik zo knap van haar! Ik durfde dat vroeger niet. En deed dat dus ook niet. 



Ik ga binnenkort weer sporten met een groep, 1 keer per week. En ik vind het doodeng. Eerdere ervaringen kende ik niemand in de groep, kenden anderen elkaar wel en was ik toch alleen. Ik heb wel een aantal mensen die ik eerdere keren ook meededen, en we volgen elkaar ook op facebook. Zij gaan met de gevorderden mee en ik met de beginners. Dus toch vreemd. Ik weet dat het “moet” en dat ik het ook “wil.” Maar dan blijft het eng. Ik weet dat ze me niet opeten en dat trainers geen sporters bijten. 
Ik ben daar voor mezelf, mijn eigen overwinning. En al vind ik hen niet aardig, en al vind ik hen eng. Ik kom daar voor mezelf. 

Ik vind het zo knap van Emma. Die gaat er onbevangen heen en komt eigenlijk altijd terug dat het leuk was en dat ze een vriendin heeft. Tijdens de lessen zie je dan dat ze ook met anderen plezier heeft en grapjes maakt. Hopelijk blijft ze dat haar hele leven doen! 
Knap van mijn kind!
Trots op haar! 

Ik kan vijf kwartier in een uur kletsen, maak redelijk gemakkelijk een gesprek aan met onbekenden. Maar dit vind ik toch zó spannend. Maar ik schreef me in. Dus ik ga. Denk ik…

Doelen en wensen voor 2019


In 2018 had ik een hoop wensen en doelen. Ik streepte een aantal dingen van mijn “alltime bucketlist” maar dat waren ook dingen die er niet op stonden. Zoals 112 bellen. Voor 2019 hoop ik een aantal dingen, en zou ik graag een aantal dingen willen doen en leren. Om ze ook dit jaar weer “in de gaten te houden” schrijf ik ze hier op.

Minder bang zijn. Helaas is daar in 2018 weinig van gekomen. Inmiddels heb ik hulp van een psycholoog maar er is nog een lange weg te gaan. Doordat er nu (door omstandigheden) een diagnose is kan ik er wel mee aan de slag.

Goed bepalen wat ik zelf nodig heb. Door al het gedoe in 2018 ben ik in de overlevingsstand gegaan en heb er eerst voor gekozen om te zorgen dat het goed ging met de kinderen. Ik was ervan overtuigd dat als het goed met de kinderen zou gaan, het ook goed met mij zou gaan. Dat bleek echter niet zo te zijn. En nu heb ik nog veel te leren. Niet kijken naar wat een ánder wil, maar wat ik zélf nodig heb. Moeilijk.

Meer complimenten geven.
Blijft een leuk doel. En nodig ook. Dus die hou ik nog even op het lijstje. 

Fysiek sterker worden. Ik schreef in mijn evaluatie van 2018 dat ik nog geen deuk in een pakje boter sla. En dat is ook zeker zo. Dat voelt ook zo. Daar wil ik mee aan de slag. Even goed uitzoeken hoe ik dat het beste kan doen. Ik wil in ieder geval weer lekker hardlopen. Ik hoef niet ver, maar wel ontspannen.

Afvallen. Behoeft verder geen uitleg en valt mooi samen met het vorige doel. Hopelijk voel ik me dan ook beter.

Alleen op pad. Of in ieder geval: zonder Gijs en de kinderen. Het hoeft niet helemaal alleen, dat lijkt me vooralsnog een brug te ver. Graag met iemand die ik ken en die ik vertrouw. Waarom ik dat wil? Dat weet ik niet. Nachtje(s) met iemand anders, een dagje alleen. Zoiets?

 

Dan is er ook nog mijn “all time bucketlist” Dingen die ik graag (nog) eens zou doen, maar die niet per sé dit jaar hoeven. Misschien kan ik er daar ook nog wat van afstrepen?

In 2018 wil ik ook graag:
– Haken – boeken lezen (30) – swappen – muziek maken – kamperen – hardlopen – knutselen – (beter leren) breien – mijn silhouette werkend krijgen – fietsen – zwemmen – films kijken – genieten van de meiden – nachtjes naar een hotel – wandelen met Benco – lange wandelingen maken – corner to corner leren haken – sterk zijn – Wat minder vaak sterk zijn  – 

** HAPPY ** NEW ** YEAR ** !! **

Terugblikken op 2018

De doelen en wensen van 2018 logen er niet om. Ik had een boel wensen en doelen. En ze zijn zeker lang niet allemaal uitgekomen. Er is wel verschrikkelijk veel gebeurd in ons gezin. Voor 2019 is er een hoop werk te doen. Maar eerst de doelen van 2018 maar eens evalueren.

Een halve marathon lopen 

Nou. niet dus. Ik sla nog geen deuk in een pakje boter. Ik ben ingeschreven voor een 7km in april. Dus ik kan aan de slag.

Fysiek sterker worden

Geen deuk in een pakje boter dus. Ik kan aan de slag.

Weer dirigeren

Weinig kansen voor gehad dit jaar. Misschien volgend jaar.

Minder bang zijn

Niet gelukt. Ook geen kans voor gehad. Gelukkig heb ik hier hulp bij, maar ook zeker (meer) hulp nodig!

Lange wandelingen maken

De Walk of Wisdom gelopen, de Amsterdam Light Walk, City Pier City nightwalk. De avondvierdaagse in Nieuw – Vennep, Naar de Waterleidingduinen, Fjoertoer Egmond, De Poldertocht… Best veel gewandeld dit jaar. Hopelijk in 2019 weer!

Vaker samen met Gijs op pad

‘Net terug’ van een paar dagen Essen. Gaan we vaker doen!

1/8 Triathlon doen

Check. Superleuk! In 2019 weer.

Meer complimenten geven

Ik probeer wat. Maar heb genoeg aan mezelf dus niet echt gelukt zoals ik wilde. Bovendien vind ik het vaak ook eng. En sommige complimenten die ik gaf werden niet echt opgepakt.

Een grote pixeldeken haken

Ik ben “blij” dat mijn temperatuurdeken bijna af is. Volgend jaar zien we weer!

Corner to Corner leren haken

Niet gelukt!

Een museumjaarkaart aanschaffen en ‘mijn geld’ eruithalen.

Hebben we gedaan en best wat musea bezocht. De laatste was het Archeon. Zo dichtbij maar we komen er zelden! Volgend jaar houden we de museumjaarkaart. En het eerste uitje staat al gepland. (Rijksmuseum)

Reading Challenge – 20 boeken lezen.

Gelukt. Ik heb er nu 26 op mijn lijstje en daar zal het wel bij blijven. Volgend jaar het target naar 30?

Blijven bloggen.

Ik deed een enorme update en nu moet ik weer wennen aan de layout. Maar ik ga proberen vol te houden. Het gaat misschien ook gemakkelijker als Lieke straks naar school gaat? 

Fjoertoer 2018

Al een hele tijd geleden schreef ik “mijn team” in voor de Fjoertoer in Egmong. Best een ingewikkeld gedoe. Want je gaf geen persoon op maar een team, en die deelnemers moesten zich ook apart registreren. Uiteindelijk was het gelukt en mochten we met z’n vijven starten. Na de inschrijving kwam ik erachter dat de wandeling op dezelfde dag was als de Sinterklaasintocht maar vooruit. Dus na de intocht in het dorp richting Egmond. De drukte was prima te doen, en daar waren we ook voor gewaarschuwd. Het was zoeken naar een parkeerplekje maar met wat hulp van een verkeersregelaar lukte dat.
Bij de start kregen we allemaal een petje – met – lichtje en de meiden kregen nog een los lichtje.
klein1

Van tevoren hadden we de stempelkaart toegestuurd gekregen. Daarop stond ook een routekaartje maar die hadden we niet echt nodig. Gewoon achter de meute aan.
Onderweg waren er lichtjes, kaarsjes, bewegende licht”beesten” en acteurs. Zo moest Gijs het wachtwoord zeggen omdat het lampje van zijn pet niet aan was. Gelukkig mochten we door, ondanks dat hij het verkeerde wachtwoord gaf…. (en dit paard hield ook érg van koekjes!)

klein3

 

Onderweg werden we goed verzorgd, zoals ik “gewend ben” van Champion. Een snoepje, een mandarijn, een chocoladereepje, koekjes. We liepen over het terrein van een vakantiepark en hier was het ook erg gezellig.

De laatste kilometer was over het strand. Hier stond een vuurspuwende draak, supermooi! Ook voer er een boot met lichtjes op zee, was er een flink kampvuur.

 

klein2

Maar het allermooiste vonden wij toch wel de paarden die over het strand liepen!

Het laatste stuk over het strand was “slechts” een kilometer maar had van mij nog wel langer mogen duren, maar Emma was wel moe na de 6km wandelen. klein4

Na de finish kregen we een mooi speldje. Het was een leuke tocht om aan mee te doen! Goede verzorging, leuk entertainment en een mooie wandeling. Volgend jaar eens kijken of we verder kunnen wandelen, met een ander gezelschap misschien.
En een nachtje in Hotel Zuiderduin lijkt me ook niet verkeerd…. 😉

klein5

Doelen en wensen voor 2018

images
Voor 2017 had ik mezelf een aantal doelen gesteld. En dat wil ik voor 2018 weer. Bewust eens nadenken over wat ik dat jaar zou willen doen / bereiken.

  • Een halve marathon lopen – Dit lukte in 2017 helaas niet vanweg een blessure. Hopelijk is die nu over, krijg ik de geest en kan ik weer rustig opbouwen richting 5km – 10km – 10 engelse mijl en dan de halve..
  • Fysiek sterker worden –  Ik zou graag naar een sportschool gaan, maar vind de prijzen daar knap hoog voor. Daar moet ik eens een middagje op studeren waar ik het beste terecht kan. (tips welkom!)
  • Weer dirigeren –  Het koor waar ik nu voorsta als dirigent, daar speel ik tegelijkertijd piano. Graag zou ik ook weer dirigeren. Het liefste bij een niet – kerkelijk koor. Er komt vast weer iets op mijn pad…
  • Minder bang zijn  – dit doel had ik in 2017 ook. In sommige opzichten gaat het beter, maar er is ook zeker ruimte voor verbetering… (en mens lijdt het meest……)
  • Lange wandelingen maken (met Benco) –  Met mijn moeder wil ik de walk of wisdom lopen.
  • Vaker samen met Gijs op pad – Al is het alleen maar even ergens eten. samen.
  • 1/8 Triathlon doen –  Deze organiseren ze hier in de buurt, dus dat is het probleem niet..
  • Meer complimenten geven – Ik deed met Emma mee aan het complimentenonderzoek van de VU (binnenkort een blogje) En ik wil dat in het Dagelijks Leven graag doorvoeren. Niet alleen tegen de kinderen, maar ook tegen mensen die me nabij staan. En in mijn werk. Een goed doel denk ik.
  • Een grote pixeldeken haken – Daar ga ik me de komende dagen eens over beraden. (voor het haken heb ik al een aardig ‘wensenlijstje’ wat ik in 2018 zou willen haken. Deze deken zal wel het allergrootste project zijn. Daarover later meer denk ik…)
  • Corner to Corner leren haken – Dat wil ik al zeker 2 jaar. En nu ga ik het doen!
  • Een museumjaarkaart aanschaffen en ‘mijn geld’ eruithalen. En dan misschien ook wel eens alleen naar een museum…
  • Reading Challenge – 20 boeken lezen. (in 2017 las ik er 23)
  • Blijven bloggen. En hopelijk komen er dan ook wat lezers bij. Dat motiveert 😉

In 2018 wil ik ook graag weer: een nachtje weg met (alleen) Emma, een nachtje kamperen, een keertje naar de bioscoop, lekker zwemmen en sporten, genieten van ons gezin, . …. vervelen zal ik me niet.

Genoeg wensen en doelen voor 2018.
We gaan zien wat ervan terecht komt…

schrijf-1003_11

De doelen van 2017…

Op de eerste dag van het nieuwe jaar terugkijken naar het oude jaar.
Ik had me vorig jaar doelen gesteld voor dit jaar. Sommigen daarvan zijn gelukt, anderen ben ik nog druk mee. Soms.
De Reading Challenge haalde ik met gemak. Ik las 23 boeken, terwijl mijn doel 15 was. In 2018 zet ik in op 20…

readging challenge
Hier komt de evaluatie van de Doelen van 2017…

  • Genieten van de meiden – Het gaat zo snel, ze groeien en ontwikkelen zo hard. Genieten voor ze groot zijn!
    Dat heb ik zeker gedaan. Niet altijd makkelijk, want ze vliegen elkaar nogal eens in de haren. We hebben leuke dingen gedaan, lekker gespeeld en veel (van elkaar) geleerd. Ik vind het erg mooi om de ontwikkeling te zien die ze doormaken.
    zwemkl
  • 10 km lopen
    10K heb ik gelopen. Tijdens de Drechtloop, De 20 van Alphen en de Leiden Marathon. Het was soms zwaar, (soms) leuk maar zeker uitdagend. Ik liep ook verder dan 10K. Mijn langste afstand was 16.1 bij de Dam tot Damloop
    Ik hoop het lopen snel weer op te pakken en dan weer snel op te kunnen bouwen naar die 10. En meer,,,,
    nailed id
  • De Noordzeeroute – Vooral logistiek moet ik nog vanalles uitzoeken. Maar dat er weer gefietst gaat worden is zeker!
    Ik fietste van Rijnsaterwoude naar Texel. Het was leuk, zwaar maar vooral erg gaaf. Het uitzoekwerk dat ik van tevoren deed was niet gering, maar dat werd beloond tijdens de route.
    IMG_3906
  • Londen – Nog nooit geweest, en staat al lang op mijn wensenlijstje.
    En ik ben er nog steeds niet geweest.
  • Mijn gewonnen startbewijzen gebruiken!
    Gedaan! Mooie loop, goede verzorging. Super!
    P1140244
  • Leuke dingen doen samen met Gijs – Af en toe samen, zonder meiden, iets doen.
    Te weinig gedaan! Die neem ik mee naar 2018!
  • Op naar een gezond BMI – Ik ben er bijna! Na de feestdagen pak ik het weer op.
    Ik ben nog op weg. Want opgelopen jaar bleef ik (vooral) op gewicht. Maar echt mijn ‘droomgewicht’ heb ik niet gehaald. Ik ben er inmiddels achter dat ik me rond een bepaald gewicht het beste voel. Daar ga ik als eerste (weer) naar op weg.IMG_3135
  • Een hoogteparcours doen. 
    Gedaan! En het was gaaf! Maar ook dood eng en spannend. Dagen spierpijn gehad maar het was denk ik wel voor herhaling vatbaar.
    OLYMPUS DIGITAL CAMERA
  • Hardlopen op mijn verjaardag
    Gedaan! Niet de afstand die ik graag wilde (De halve) maar wel hardgelopen door Amsterdam en een topdag gehad! De toppers zien starten en finishen.
    blo7
  • Een leuke zomervakantie uitzoeken – (en daar ook lekker genieten met z’n 4en)
    Dat was weer een hele uitdaging om een leuke plek te zoeken. Dat is gelukkig uiteindelijk gelukt. Genoten hebben we zeker, maar op vakantie vind ik het ook gewoon hard werken. Een doel dat ook best weer mee mag in 2018.
    ED3

Proefkonijn

kindkern1
Gisteren was ik ‘oefenpersoon’ voor / bij de moeder van een klasgenootje van Emma.
Zij is ortopedagoog en wil kinesiologie gebruiken om (onder andere) de kinderen in haar praktijk te helpen.
Kinesiologie helpt je beter in balans te komen. Ik vond (en vind!) het best ingewikkeld hoe het nu precies zit en werkt,
maar ik wilde het graag ervaren. En zo kon ik Renate helpen met oefenen.

Kinesiologie betekent letterlijk ‘bewegingsleer’. Het is een methode die de mens in zijn totaliteit benadert. Door middel van spiertesten, waarbij de kinesioloog zachte druk op verschillende spieren uitoefent, worden onbalansen zichtbaar. Deze methode werkt met het stress-reflexmechanisme van het autonome zenuwstelsel. (bron)

Kinesiologie is een alternatieve geneeswijze.
Waar bij bijvoorbeeld shiatsu en acupunctuur gewerkt wordt vanuit een probleem, gaat kinesiologie vanuit een doel.
Dat kan een doel zijn wat dichtbij ligt, maar ook iets wat verder weg ligt. Mijn doel ligt verder weg. Er zijn een hoop hobbels te nemen voor ik zover ben.

Nadat mijn doel bepaald was moest ik aangeven op een schaal van 1 tot 10 hoe ik erover dacht, en daarna hoeveel energie ik ervoor had (3)
Door middel van duwen op mijn arm werd er direct met mijn lichaam gecommuniceerd. Erg grappig om te zien / voelen.
Dit tav het doel, maar ook over wat er ‘mis’ is met de energie in mijn lichaam.
Het deed allemaal geen pijn, waren lichte aanrakingen en de bewegingen waren allemaal prima te doen.

Er was een soort ‘disbalans’ in mijn lichaam, die Renate ging behandelen. Dit begon met een soort ‘draaien’ op punten op mijn polsen.
Dit deed ook absoluut geen pijn en was niet vervelend. Ondertussen stelde ze een aantal vragen (metaforen) Sommige kon ik wat mee, anderen niet zoveel, en er waren wel een paar lastige vragen bij, waar ik echt wel over na moest denken.

Hierna deed ze de spiertesten opnieuw, en waren nog wat ‘behandelingen’ nodig, er was nog wat disbalans. Vooral de punten op mijn rug waren wat gevoelig.
Ditalles was een momentopname, een andere keer kan het weer anders zijn, en er is altijd wel een ‘vorm’ van disbalans in je lichaam.
We hadden een bepaalde tijd (1,5uur) afgesproken, dat was een doel van Renate om daar op te oefenen.

De energie die ik heb om mijn doel te voltooien was nu 6. Ik heb er meer energie voor!
Maar de weg is nog lang, mijn doel ligt (maximaal) een jaar weg.

IMG_1295

Na de behandeling had ik een beetje het idee van “En nu……..” Wat ga ik hiervan merken?! Ga ik hier iets van merken?
Dat zal de toekomst uitwijzen.
Gisteravond was ik wel enorm moe. Of dat hierdoor kwam, of door alle druktes de afgelopen dagen weet ik niet.

Kinesiologie en de spiertesten vind ik nog best wel ingewikkeld. Ik ga kijken wat dit consult me heeft gebracht.
Ik heb in ieder geval nagedacht over een aantal dingen, en daar wat beslissingen over genomen.

Ik “geloof” zeker in het zelfherstellend vermogen van mijn lichaam, en ook met acupunctuur heb ik goede ervaringen.

Aan het einde van de sessie trok ik nog een kaart (boodschap van de elfen)
Een bijzondere kaart, de tekst paste zeker (gedeeltelijk) Er kwam ook gelijk een ‘situatie’ naar voren waar ik ‘m op betrok.
En dat voelde wel fijn.IMG_1297

Ik ga er nog eens goed over nadenken.

Dankjewel Renate dat ik je ‘proefkonijn’ mocht zijn.
Het consult vond ik wel fijn, herkenning in een aantal metaforen, en zeker wat wijzer geworden over mezelf, of over wat situaties.
Ze zoekt nog meer oefen – personen.
Hier kun je haar gegevens vinden, ook als je andere vragen hebt, of als je beter wilt leren ∞ leven
En nu. Mijn doel. We gaan het meemaken.
Wel is het zo dat ik gistermiddag voor het eerst sinds 15 oktober mijn hardloopschoenen aantrok.
Ik liep stukken heel lekker, maar ook bleef ik maar nadenken over hoe ver ik nog moest / wilde / ging / zou moeten / ….
Dát zou ik nou graag eens loslaten.

12. En nu?

En zo hing ik vorigr week de 12e medaille van 2017 aan mijn ‘rekje’ #12medaillesin12maanden is gelukt. Want die van de avondvierdaagse in Alphen en die van de wandeling in Castricum hangen er niet bij.

De hashtag #saskiaruns151017 kan ook in de virtuele prullenbak, want die datum is voorbij. Ik liep, maar niet wat ik graag wilde lopen.
En nu? Van mijn fysiotherapeut kreeg ik de ‘opdracht’ om minimaal 2 weken niet te lopen en af te wachten hoe mijn been dan zou voelen.
Daar is er nu eentje van om, en over het algemeen gaat het prima, heb ik nergens last van.
Maar er zijn ook momenten dat ik mijn been wel voel.
De 2 weken zitten er nog niet op, dus geduld!
Het is fijn om even geen druk te voelen en te moeten lopen.
En je voelt ‘m misschien al aankomen… ik mis het lopen!
De afgelopen week al een aantal keer dat ik best even wilde gaan, even nadenken en mijn hoofd leegmaken.

Ik houd me in, loop even niet en luister naar de fysiotherapeut.

De inschrijving voor de Zandvoort Circuit Run kwam voorbij. Vorig jaar riep ik dat ik daar graag de 12 wilde lopen, maar ik wacht nog even met inschrijven…

Als mijn blessure weg is kan ik naar de volgende hashtag…

#saskialooptdehalve ?
#saskiarent ?
#opwegnaardehalve ?
#saskiagoeshalf ?
#saskiavsdehalvemarathon ?

Ik ga er nog even over nadenken! Ik mag toch nog niet hardlopen…

blog11

@ woonthier


Saskia - Mama van 2 mooie meiden van 6 en 3 - Labrador Benco - muziek - watersport - haken - Wandelen - Hardlopen! #sterkzijn !
Follow Me on Pinterest
Categorieën
Archief
Reading Challenge

2019 Reading Challenge

2019 Reading Challenge
Saskia has read 0 books toward her goal of 30 books.
hide