Archive for the ‘Saskiaruns151017’ Category

#Saskiaruns151017

Wat was het afgelopen weekend superleuk!
Zaterdag ging ik met mijn moeder naar de marathonexpo in Amsterdam om onze startnummers op te halen. Er was vanalles te zien en te beleven daar.  Er waren verschrikkelijk mooie  vesten.  (en nu niet meer verkrijgbaar…..) Maar ik vond 64 euro toch bést een hóóp geld.
Het was leuk om er te zijn, maar ook wel een beetje zuur. Want 8km is héél wat anders dan die halve marathon die ik zo graag wilde lopen.
blog4

 

We plaatsten nog een berichtje op de muur om mijn tante aan te moedigen die (wel) de halve zou lopen.
blo3
We liepen nog even naar het Olympisch stadion om daar even te kijken. Er was al vanalles te zien (er was een wandeltocht georganiseerd daarvandaan)
blog2Na een lekkere lunch op Schiphol keerden we weer huiswaarts. Een leuke ochtend (en een heel eind gewandeld ;) )
‘s Avonds de spullen opzoeken voor de loop zondag, en een paar verjaardags – voorbereidingen.

blog5

Zondagmorgen vertrokken we op tijd, en doordat we met 1 auto gingen konden wij worden afgezet en de supporters parkeerden daarna de auto. Dat scheelde een héél eind, en zo waren we op tijd om de hele marathon te zien starten. Heel gaaf om te zien. En wat lopen die mannen hárd.

blog6
Hierna moesten we kleding inleveren, ik moest mijn broek nog even goed aantrekken. (zat binnenstebuiten. Dankuwel mevrouw die het meldde…) en daarna konden we richting startvak. Dat verliep allemaal voorspoedig en we waren ruim op tijd in het startvak. (dat héél groot was…)

0-2 km

Even zoeken, kijken hoe we lekker liepen, waar we waren. En echt al héél snel slalommen om de eerste wandelaars. Maar dat komt vast omdat we helemaal achteraan startten. Dachten we nog.

2-4 km

Oh, zijn we al in het Vondelpark? Dan zijn we daar ook eens geweest! Er was veel te zien onderweg. En veel wandelaars.
Onder het Rijksmuseum door. Dat was leuk! (nee, nu geen tijd voor de nachtwacht! doorlopen!)
Er haakte iemand bij ons aan die vond dat we zo’n lekker tempo liepen. Zij haalde er weer iemand bij, maar we waren hen ook al snel weer kwijt.

4-5 km

Yes! Over de helft. Zijn we al bijna bij de drankpost? Er hingen brandweermensen in zo’n ‘bakkie’ boven de weg die ons aanmoedigden. Superleuk!
Zijn we nog nóg niet bij de drankpost?

5-7 km

Gaan we het nog halen binnen het uur? Warm! Pijn! Beetje saaie weg waar niet zoveel te zien was. En slalommen om de wandelende mensen. Die overal over het parcours liepen te zwalken. Daar hebben we allebei best veel last van gehad. Er waren zóveel mensen aan het wandelen, echt al na een kilometer!

7-8 km

We zijn er bijna! Maar nog niet helemaal….. En zo voelde het ook echt. Ik zág het stadion al even, maar had verwacht dat er nog ergens een blokje om zou zitten. Dat was dan niet. Bij de – nog 500 meter-boog ging ik rekenen en dacht ik dat het niet meer kon. Even later dacht ik dat het nog wel kon. Ennn het stadion in. Dat was heel gaaf!

Finish

Gehaald! Binnen de tijdslimiet die ik mezelf had gesteld. Maar wel helemaal stuk. Even uithijgen na de finish (maar ook het verzoek om door te lopen.. hoe dan ;) !) en de medaille ophalen.   blo7
Op het grote scherm zagen we dat de marathonlopers nog maar een kilometer of 3 moesten. Dat duurt niet zo lang meer.
En we stonden helemaal vooraan! Als je dit wilt plannen lukt het niet….
Ik appte naar de supporters dat we nog even naar de aankomst van de marathon keken. En op het moment dat ze de bocht om kwamen zeilen kreeg ik een appje terug: “wanneer is dat” (nou: NU) Zij waren al buiten het stadion en hadden er niks van meegekregen.

blog7

 

Echt zo tof om te zien en mee te maken! De finish zagen we op het scherm uiteindelijk, en nadat er een aantal lopers binnengekomen was zijn we weer doorgelopen. Wat een grote gaten zaten er tussen de eerste lopers, 1 en 2 dichtbij elkaar, en daarna steeds een gat na elke loper.
Toen we uiteindelijk het stadion uitliepen kwamen we Gijs en Robert alweer snel tegen, kregen een mooie roos en liepen naar onze spullen en daarna naar de auto. Even een gedoe om de stad uit te komen (de helft was afgesloten..) maar daarna waren we snel thuis.

‘s Middags vierden we klein maar heel gezellig mijn verjaardag. Een topdag. Dank aan iedereen die er was, en aan de supporters ;)
Hoewel ik het ook wel zuur blijf vinden dat ik niet de halve kon lopen. (in deze staat was het ook echt niet gegaan hoor!)
Nu herstellen en hopelijk mijn blessure genezen. En dan…. verder trainen!

taartjes

Morgen ben ik jarig… It’s mommy’s birthday – tag

 

instaWelke dag is het nu?

Ik ben op een zondag jarig ;)

Op welke dag ben je geboren?

Google vertelde me dat ik op woensdag geboren ben.

Wat staat er bovenaan je verlanglijstje dit jaar?

Lekker hardlopen en een gezellige dag!
IMG_8351

Vier je je verjaardag altijd op de dag zelf?

Nee, net hoe het uitkomt. Meestal in het weekend. Maar op de dag zelf gaan we uit eten, of trakteer ik op mijn werk.

Hoe vier jij je verjaardag en heb je tradities?

Op mijn echte verjaardag heb ik vaak vrij omdat het in de herfstvakantie valt. Gijs is ook vaak vrij. Gewoon omdat dat gezellig is. Het eerste jaar dat we samenwoonden en ik alleen thuis zat te wachten tot het avond werd was ik diep ongelukkig.

Vier je je verjaardag anders sinds je mama bent?

De jaren dat Emma en Lieke geboren werden vierde ik mijn verjaardag niet. Daarna weer wel. Gewoon omdat het gezellig is. Vroeger vierde ik het vaak (alleen) ‘s avonds, maar nu eigenlijk niet meer.

Wie nodig je uit voor je verjaardag?

Familie en vrienden.

Heb je weleens iets gevraagd maar nooit gekregen?

Vast wel. Maar ik heb er geen trauma aan overgehouden in ieder geval.

Wat is het mooiste cadeau dat je ooit hebt gehad voor je verjaardag?

Eeeh… Ik kreeg vaak hele mooie en lieve cadeau’s.

Wat zou jouw ultieme verjaardagscadeau zijn?

Mijn 12e medaille van 2017 meenemen uit Amsterdam. Een relaxed loopje lopen met mijn loopmaatje. En qua ‘cadeautjes’ een nieuwe Fitbit. Of een van de boeken van mijn lijstje. Verder vind ik deze echt heel leuk. Maar dat is ook een heel duur cadeau!
Maar ik ben vooral heel blij met vrienden en familie om me heen. Herinneringen maken!

Wat staat er op je wensenlijst?

Boeken, knutselspul, hardloopkleding, nieuwe wandelschoenen.
Maar ook een ‘zelfverzonnen cadeautje’ vind ik leuk :)

Krijg je veel kaartjes/app’jes/telefoontjes op je verjaardag?

Ja, zo tof! Ik ben zelf nogal kaarten-stuurderig. Dus hoop ook veel kaarten terug te krijgen!

Wat is je lievelingstaart en maak je hem zelf?

Appel-notentaart. Of rijstevlaai. Maar ook iets met citroen vind ik lekker. Dit jaar bak ik weer eens zelf de taarten. Een worteltaart, appeltaart en een kitkat M&M-taart. Leuk om weer eens te doen.

IMG_8360

(deze was van de HEMA vorig jaar. Helaas hebben ze ‘m niet meer. Hij was leuk!)

Als je werkt trakteer je dan op je werk?

Jazeker! Eigenlijk trakteer ik elke groep waar ik voor sta, de repetitie dichtbij mijn verjaardag.
Bij de Ursulaband trakteerde ik op gevulde speculaas.

Wat serveer je tijdens het feestje?

Wij hebben vaak de gewone, standaard dingen. Chippie, chocolaatje en soms een toastje of stokbroodje met wat lekkers.
‘s Avonds blijven er wat mensen eten en dan eten we (dit jaar) pasta met saus en gehaktballetjes.

Wat is je favoriete hapje en maak je het zelf?

Stokbroodje met een lekker smeerseltje, of een bitterbal.

Blaas je nog kaarsjes uit?

Soms, voor de kinderen. Maar niet evenveel als mijn leeftijd hoor ;)

Blijf je op tot 12 uur ’s nachts om je extra jarig te voelen?

Nee hoor. Omdat het gezellig is!

 

Gezien bij: Mijn kind kan de was doen.


Helaas.

12van17De kogel is door de kerk, het ei is gelegd, het besluit is genomen. Zoiets.

Geen halve marathon voor mij op mijn verjaardag, maar ‘slechts’ een loopje van 8km.
Afgelopen zaterdag nam ik een lastige maar verstandige beslissing.

Vrijdag was ik bij de fysiotherapeut en hij vertelde me al dat ik maar moest kijken hoe de training dit weekend zou gaan.
De behandeling was pijnlijk, maar mijn heup en been voelde een stuk soepeler hierna.

Er stond 15 km op mijn schema, maar ik begon mijn rondje zo dat ik ook na 9 af kon haken.
Bij de eerste stap voelde ik mijn been, maar ik leek het eruit te lopen tot een km of 4. Daar begon ik mijn rechterbeen te voelen, en dat werd de kilometers daarna alleen maar erger.
Onderhand dacht ik uiteraard na, maar liep ook echt wel lekker.

Ik liep rustig in mijn ritme, en werd ingehaald door Gijs op de fiets die een stukje meefietste, even naar de winkel reed en daarna het laatste stukje weer meefietste. Op zich vond ik het wel bijzonder dat ik toch in een soort trance was waarin ik gestoord werd. Ik dacht altijd dat ik dat niet had.

Ik liep iets verder dan 8km, mijn pace nog iets naar beneden, en ging daarna wandelen.
Dit moest ik niet willen. Teveel kramp / pijn in mijn been en heup. Ik kan me nog voorstellen dat ik door zou lopen tot de 10k. Maar 21? Dat zou geen feestje worden.

Een tijd terug zei mijn fysiotherapeut al eens dat ik wel eerlijk moest zijn naar mezelf. En die heb ik in mijn oren geknoopt. Geen idee waarom die opmerking me zo raakte, maar ik schrok er wel een beetje van dat hij dat zo zei. Het is doorgedrongen, dankje!

Ik had een uurtje de tijd, dus heb een uur lopen piekeren hoe ik dat nu aan mijn maatje ging vertellen.
En zo appte ik dat de halve niet haalbaar was. Dat dat teveel pijn zou opleveren.
En ik kreeg echt een heel tof appje terug. “We zoeken er wel een in het voorjaar”

Yeah. We gaan nog. (Dank dat je dit avontuur nogsteeds met me aan wilt ;) )

Ik denk dat het een verstandig besluit is. Maar ik voel me echt wel een beetje sip.
Teleurgesteld. Ik wilde dit graag. Ruim een jaar mee bezig geweest en voor getraind.

Gelukkig kan ik mijn startbewijs nog omzetten naar 8km. Dan loop ik met #saskiaruns151017 mijn 12e medaille van 2017 toch op mijn verjaardag.

Nou, en als we dan op mijn verjaardag ‘s morgens 8K lopen en met een uurtje weer terug zijn in het Olympisch Stadion kan ik net zo goed ‘s middags mijn verjaardag vieren.
En dat ga ik dus ook doen. (met mogelijk TV Noord – Holland of AT5 aan.)

Die halve marathon komt. Ooit. Maar eerst weer pijnvrij worden. Want ik heb er elke dag last van.
En die halve loop ik dan als ik er echt klaar voor ben. Niet halfbakken. #justkeeprunning
(en toch voel ik me sip!)

95afefa582c1aa0cfdd69470d7ea1f9b--its-my-birthday-birthday-cards

Van Zaandam naar Amsterdam?

blogDe Damloop is alweer bijna 2 weken geleden. Na afloop heb ik flink last gehad van mijn buik, maar ook mijn been voelde niet helemaal lekker.
De eerste week heb ik veel gefietst en gewandeld, maar niet hardgelopen.
Ook de langste duurloop van 18k liep ik niet, dat durfde ik nog niet aan.
Zondag heb ik met Emma gefietst (zij voor het eerst op de weg!) en even met Benco in het zwembad geweest tijdens de hondenplons in Alphen. Lekker!

blog2
Maar afgelopen woensdag moest het gebeuren, weer hardlopen!
Ze zijn hier in de omgeving hard aan alle wegen aan het werk, en daarom ben ik nogal beperkt in het ‘rondje’ dat ik kan lopen. Ik ging voor een mooi rondje, maar daar reden net allemaal asfaltauto’s rond.
Het werd weer een heen – en – weer loopje. (helaas)blog1

Ik heb best lekker gelopen, hoewel ik aan het einde toch wel flink last van mij been kreeg. Er werd door een wielrenner een duim omhoog gestoken, en iemand toeterde naar me. Wie het waren? Geen idee. Maar wel grappig altijd.

Op de video’s van de Dam tot Damloop kon je zien dat ik, naarmate we verder kwamen, steeds een klein beetje schever ging lopen, en dat gevoel heb ik nu ook. Morgen heb ik een afspraak bij de fysiotherapeut, ik ben wel benieuwd wat hij ervan zegt.

Of ik in Amsterdam de halve loop blijft nog spannend, maar dat ik ‘ooit’ een halve wil lopen staat vast!

IMG_9116

Dam tot Damloop 2017

“Ik durf niet” Was wat ik kort voor we weg moesten naar mijn maatje appte. “Welja joh” was het antwoord. En zo stapten we in de auto op weg naar Amsterdam. Het plan was best goed. Afgezet worden aan de andere kant van het IJ, overvaren, kleding inleveren, startvak, klaar. Dat klonk makkelijker dan het was, want hier en daar waren er wat wegen afgesloten, zei de TomTom iets anders of mochten we niet verder. Ergens uitgestapt, stukje gelopen, op de boot gesprongen en toen waren we bij het Centraal Station. Even zoeken, kleding inleveren (precíes op tijd), langs een dixie en daarna naar het startvak. Precies 4 minuten voor de start stonden we in het startvak. Nét op tijd, de adrenaline gierde in ieder geval alvast door mijn lijf.
dtd4

1 – 3 km

De IJtunnel. Die kenmerkte de eerste kilometers. “Wat een ding joh!”Heb ik nog gezegd. Eigenlijk nooit geweten dat die tunnel zo lang is. Nou ben ik er echt niet zo heel vaak doorheen gegaan, maar hij was in ieder geval langer dan ik dacht. Het was er knap warm binnen, en de trommelaars vooraan maakten een hoop kabaal. Wat in het begin nog echt klonk als muziek, verderop was het vooral een soort gedreun wat je hoorde. Een beetje angstaanjagend wel. Het was best een steil eind omhoog… En na een vlak stukje weer verder omhoog….

4 – 6 km

“Ik ga het niet halen” Riep ik hier ergens. Maar doorlopen dus. Zijn we al bij 5? (volgens mij) Tussen 5 en 6 km was een waterpost. Lekker! Even drinken en even wandelen. Ik had inmiddels best wel last van mijn been gekregen.

6 – 10 km

Hier ergens bedacht ik me dat ik graag bij de 8km wilde zijn. Dan waren we op de helft, en gingen we aftellen. Dat stemde gunstig. Uiteindelijk kwamen we bij 8km, kort daarna werd er fruit uitgedeeld, ik liep nog een klein stukje alleen en na wat hard werken en pijn in mijn heup / been waren we bij 10 km.
Volgens mij liepen we op een mooi dijkje met aan beide kanten huizen. (alleen elke keer die dijkjes op, pffff…)
Hier liepen twee mensen “dat pijn erbij hoort. Denk ik??” En “pijn is een emotie” Nou, weer wat geleerd maar ze hadden ook best mee mogen lopen om dat te kunnen beoordelen….

10- 12 km

10 km! Onder een mooie boog door langs de A9. Waar verteld werd dat dit een lang saai stuk zou zijn vond ik dat best meevallen. Er stond een bandje dat “The Lion sleeps tonight” speelde. Daar hadden we het over en ik bedacht dat dat best een leuk lied was voor de Ursulaband.
Van tevoren had ik gedacht dat ik bij 12 wel overtuigd zou zijn dat ik het zou halen. Die overtuiging had ik nog niet.

12 – 14 km

We zijn er bijna maar nog niet helemaal. Ik zag een bord ‘Zaandam’ staan. Zo dacht ik. Ik ben in ieder geval van Amsterdam naar Zaandam gelopen. Op het dijkje waar we liepen kreeg ik 1 enorme kramp in mijn rechterbeen. Gelukkig bleef het bij een en kon ik door.
Bij 14 moest ik toch wel overtuigd zijn dat ik het zou halen? Dat was ik inmiddels een klein beetje. Nog 2 km.dtd1

14 – 16,09km

We gingen door een enorm druk staatje, mensen die op de weg stonden en een soort haag vormden. Ik vond het maar irritant eigenlijk. Maar dat aangemoedigd worden vond ik dan wel weer heel erg leuk!
Er was me beloofd dat het einde van het parcours bergafwaarts zou zijn. Maar of dat ook echt zo was?! In ieder geval moesten we nog 1 brug op. En toen, op een kilometer van de finish, was ik er eindelijk van overtuigd dat we het gingen halen.
Kort voor de finish zagen we Gijs en de kinderen, ik werd erheen ‘geduwd’ en daarna gauw weer door. Eindsprintje naar de finish. Yes! Gehaald! dtd5

Na de Finish

Ik werd ‘opgevangen’ door René, en er was iemand van de organisatie die gelijk bij ons stond. Hij duwde twee sponzen in mijn nek en vroeg hoe het ging. Dat water in mijn nek was koud, maar ik heb nooit last gehad van een nat shirt. Dat was allemaal verdampt denk ik.
We kregen een medaille, en moesten nog wel een eindje lopen naar onze tassen. Dat was wel lekker, maar nét even te ver.
De tassenservice was super geregeld, er stond iemand bij die je hielp (Bij Cruijff lag alles op een enorme hoop en zoek het zelf maar uit)
Weer teruglopen op zoek naar onze fans en op weg naar het restaurant!
dtd3

 

 

 

We hebben lekker pizza gegeten in Zaandam, van tevoren gereserveerd.
Ik voelde me alleen niet top, had erg veel last van mijn darmen. Wist dat ik wat moest eten en heb dat ook gedaan, maar had eigenlijk nergens trek in.

dtd2 Het toetje sloegen we daarom ook over en gingen naar huis.
Daar werd de buikpijn uiteindelijk minder, heb ik lekker gedoucht en ben in bed gekropen. Nog even een colaatje gedronken en na Heel Holland Bakt lekker slapen!

Wow! Ik heb gewoon 16,09 km hardgelopen. Het was een zware strijd met best veel pijn in mijn been.
Wat een eind! Langzamer als dat ik gehoopt had, maar met pijn dus.
Nu eerst herstellen, en dan kijken hoe en of ik verder ga.

Ik heb inmiddels uitgezocht dat het startbewijs van de halve ook omgezet kan worden naar 8 km. Afhankelijk van hoe het gaat en hoe ik me voel loop ik dus de halve of 8 km op mijn verjaardag. En die halve die komt dan nog wel eens.
Want met zoveel pijn lopen is echt geen feestje. En bovendien slecht voor mijn lijf…

dtd6

Eerste en laatste trainingsweek..

Voor de Dam tot Damloop…..
Zei ik half april nog “Oh dat lukt makkelijk qua planning” en nu ineens is het al bijna.
En ben ik ook nog eens flink geblesseerd geweest.
Afgelopen week liep ik 8 – 10 – 7 km.

blog1
En het ene moment dacht (en denk) ik: ik ga het gewoon proberen! En het andere moment: Ik haal het nooit we blijven thuis!
Mijn loopmaatje zegt vanaf moment 1 dat we gewoon gaan.
En zo schieten mijn gedachten van de ene naar de andere kant.

Het weer lijkt goed te zijn, ik hoor aan alle kanten dat het een enorm leuke loop is, overal wat te zien is langs de kant én ik zéker HEEL rustig moest starten omdat we direct door de IJtunnel gaan.

De fysio heeft me vandaag weer onder handen genomen, de kramp in mijn hamstring is gelukkig weg nu! Hopelijk zakt de rest van de pijn ook in de komende tijd.

Morgen een rustig dagje en dan zondag knallen.
Dat boek komt dit weekend zeker uit! blog3

Leiden Ladiesrun

klein4Ik mocht (bijna) weer hardlopen van de fysio, en al lang geleden had ik me ingeschreven voor deze loop. Dagen lopen twijfelen, en na de afspraak met mijn coach besloot ik om te gaan. Proberen kon altijd, wandelen kon ook. Op de site stond ook dat het vooral een funrun was, en ik hoopte dat ik niet de laatste loopster zou zijn.
We aten lekker pannenkoeken, waar de kinderen ook heel blij mee waren.
De start was om half acht en het zou een half uurtje rijden zijn. Leiden is hier niet zo ver vandaan, maar ik had werkelijk geen idéé in welke hoek ik het moest zoeken. (en nu, achteraf, weet ik eigenlijk nog niet waar ik precies was…)
Bijna niemand wist ervan dat ik zou gaan lopen, zelfs mijn ouders niet. Ik vond het allemaal nogal spannend.
klein1
Voor de start nog even naar het toilet. Maar 7 toiletten voor 1000 vrouwen is bést weinig. De rijen waren enorm. Gelukkig lukte het voor half 8. Ik stond vrij achteraan in het startvak, maar dat vind ik nooit erg. De eerste kilometer vond ik het echt nog spannend, daarna kon ik wat meer ontspannen gelukkig. Ik had toen ook een goed ‘plekje’ gevonden om te lopen. klein2 Wel was er iemand die steeds voorbij liep, dan weer wandelde, en weer voorbij rende. En dat dus echt 5 kilometer lang. Op een gegeven moment kreeg ik de neiging om te zeggen dat als ze wat langzamer zou rennen, ze gewoon door kon gaan en niet steeds hoefde te wisselen. Maar ik dééd het niet. Hoewel het me wel irriteerde, zeker de laatste kilometer.
Bij 2,5 km stond er een waterpost. Daar heb ik even gewandeld, en daarna ging ik weer.
Het was best gezellig onderweg, en zeker vanaf een kilometer of 3,5 ging ik meer mensen voorbij lopen. En echt hard ging ik zéker niet.
Ik had het parcours van tevoren wel bekeken, maar kon me niet zo goed meer herinneren hoe ver het nou was vanaf ‘het lusje’

Toen kwam het einde in zicht en kon ik nog even lekker doorlopen. (en werd voorbij gelopen door de eerste 10KM loopster die ging finishen….)

Het laatste stukje, langs de kaarsen en over de roze loper, was heel tof, en ik had nog iets over om een sprintje te trekken.
Na de finish een mooie medaille ‘met twee voorkanten’ en omdat ik één van de eerste 500 inschrijfsters was kreeg ik ook nog een leuke goodiebag. (veel papier, maar ook wel leuke hebbedingetjes en interessante informatie) klein3Het was een leuke loop om te lopen. Er stonden best veel mensen langs de kant en het was leuk om met alleen vrouwen te lopen. Aanrader voor volgend jaar. De 10km is twee keer hetzelfde rondje dus dat is misschien wat minder interessant.
En zo liep ik voor mijn tiende medaille.
Hopelijk blijft mijn heup en been het goed doen, en kan ik nu verder trainen. Maandag heb ik weer een afspraak met de fysio. Zes weken bikkelen! Spannend. Heftig. Maar ook zin in! (denk ik…)

 

Nog 55 dagen….

Tot de (halve) marathon van Amsterdam.
Nog 26 tot de Dam tot Damloop.
En ik heb niet noemenswaardig hardgelopen sinds de 10km van Leiden.
Een keertje 3km, een keertje 5 en 4km op vakantie in Frankrijk.

Geblesseerd. Balen. Boos. Verdrietig. Tegenvaller.
Ik ben onder behandeling bij de fysiotherapeut.

Ik heb een blessure aan / bij / van mijn tractuus iliotibialis. Iets met de peesplaat in mijn bovenbeen.
Hierdoor heb ik last van mijn heup, bovenbeen en ook van mijn onderbeen.
Tijdens de vakantie was ik behoorlijk verdrietig en teleurgesteld dat ik niet kon hardlopen daar.
Ik zei ook maandag toen ik aankwam bij de fysio dat ik kwam uithuilen. Dat mocht maar viel gelukkig mee.
De behandeling afgelopen maandag was behoorlijk pijnlijk. Ik kreeg oefeningen mee en de opdracht om te planken.
Dat pakte ik dus weer op na de vakantie.
En ik kocht nieuwe schoenen.

Hopelijk gaan al deze dingen me helpen om toch die halve te kunnen lopen.
Op conditie, op wilskracht en zonder al teveel pijn. Helemaal stuk, dat mag. Maar uitlopen wil ik ‘m. Riep zij stoer…

Nieuwe schoenen dus! De upgrade van mijn eerdere schoenen. Er is goed naar gekeken in de winkel, en ik vond de heel fijn zitten.
Ik had niet verwacht dat ze zoveel steviger en vaster zouden zitten dan die oude. Ik hoop dat ik er snel op kan gaan lopen. Mijn oude schoenen waren ‘op’ ook al na een jaar.

Vandaag heb ik weer een afspraak bij de fysio, en hopelijk mag ik gaan opbouwen. Heel langzaam. Beginnen met een kilometertje. En wat ook wel heel fijn zou zijn…. als de pijn helemaal weg is.

schoenen

Leiden Marathon – 10K

Het was alweer een tijd geleden, maar ik won 2 startbewijzen voor een afstand naar keuze bij de Leiden Marathon. Ik koos voor de 10km, en vroeg mijn tante mee. Zij heeft 2 halve marathons gelopen, dus dat moet vast kunnen ;) En ze wilde mee!

startbwijs

Zaterdag had ik met mijn moeder het startbewijs opgehaald in de Pieterskerk. Leuk om daar eens te zijn. We kochten beiden een flipbelt. Ik om mee hard te lopen (er zit geen zakje in mijn korte broek…) en zij voor haar insulinepomp. Nog even door de stad, lekker lunchen en fruit mee van de markt. (Parkeergarage Lammermarkt. Gouden tip wat mij betreft. Net nieuw!)
We besloten met de trein te gaan, want parkeren in Leiden op zo’n drukke dag leek ons nogal een uitdaging…. We bleken allemaal in dezelfde trein te zitten, dus dat scheelde weer zoeken. We zochten waar we onze bagage konden afgeven en zagen ondertussen de marathonlopers gaan. Die waren er al bijna! Super knap!
We kwamen uit in de Pieterskerk. Even omkleden, rustig naar (nog een gewone) wc en daarna spullen afgeven. Op naar de start. We waren veel te vroeg, maar er was meer dan voldoende te zien. We zaten prima.
IMG_4792
Om even voor half 3 nog even langs de dixi (neus dicht!) en daarna het startvak in. We stonden in het laatste startvak, dus voor we weg konden zou nog wel even duren. Een meneer stond zich druk te maken. Ja, en ik was ingelopen, en ik wilde knallen, en zo kun je toch nooit een snelle tijd lopen, als je zo lang moet wachten?! We hebben ‘m even uitgelegd dat er een chip achterop zijn startnummer zat, en dat de klok ging lopen als hij over de matten ging….
Na een minuut of 20 gingen wij ook over de start!

P1140242

1-3 km

Even zoeken. Kijken waar we kunnen lopen, waar we heen moeten. Plekje zoeken, tempo zoeken (veel te snel, achteraf….)
Die meneer die wilde knallen? Die haalden we hier in ;)

3-5 km

Zijn we nou nog niet bij het waterpunt? Wat is het warm! Manman, zijn we er nou nog niet? Is er al water?!

5-7 km

Jeej! Waterpunt! Sponzen, bekertje water. Even wandelen. Het eerste kraampje had water. Daarna alleen sportdrank, dat was wel jammer. De sponzen waren lekker verfrissend! (en leuk! Ik stopte er eentje onder mijn belt voor de meiden. Als ik ‘m zat was zou ik ‘m wel weer weggooien. Ik ruilde ‘m nog ergens voor een natte. Maar op de finish had ik er nog eentje, haha)
Ik zag de trainer van de loopgroep staan, er was hier sowieso veel te zien en te beleven. Leuk! Bandjes, muziek, (waar hálen sommige mensen de ‘muziek’ vandaan…)

7-9 km

We zijn er bijna, maar nog niet helemaal…Dat PR zat er nog in. Als ik bleef lopen.

9-10 km

Ik had nog wat over, op weg naar een PR. Maar wat duurde het láng voor de finish er was. Nog een bergje, nog een bocht, pffff. Oh! Zijn we hier! He! daar is de finish! hèhè.
P1140244

Finish!

Eindsprintje! Finish! Daar stonden Gijs, de kinderen en mijn ouders. Volgens mij een PR. kort achter mij kwam mijn tante over de finish. Die had niet meer over voor een sprintje.
Er was ruimte hier, heel fijn! de ervaring is dat het vaak druk is na de finish.
Doorlopen voor de medaille (die ze omhingen, zo leuk is dat altijd!) water, een banaantje. Biertje had ook gekund maar dat deden we maar niet!
Op zoek naar de familie, onze spullen. De tassenuitgifte was hier super geregeld. Ingeleverd bij de Pieterskerk, ophalen ergens anders. Super! En ze werden bij je gebracht ;)
IMG_4797Het was een gave loop. Wel warm. Ik moet best wel wennen aan hardlopen met deze temperaturen. Ik wil graag op zoek naar een zonnebril. Misschien gaat dat beter dan met een petje op mijn hoofd.
Enthousiast publiek langs de kant, leuke bandjes en goede verzorging. Voor herhaling vatbaar! Hoewel de Nightrun me ook wel leuk lijkt om een keer te doen.

Blij, en zeker tevreden over de tijd. Sneller dan mijn eerste 10k die ik in januari liep! (en veel sneller dan die van maart bij de 20 van Alphen!)

IMG_4801

 

Zeebodemloop

Het begon met een theezakje…..
Een tijdje terug kon je bij Pickwick theezakjes laten maken met een vraag erop.
Dus ik vroeg Martijn of hij de zeebodemloop wilde lopen.
En zijn antwoord was ja ;)

En vandaag was het zover. Ik was best gespannen, omdat ik wist dat Martijn met zijn atletiek-verleden véél sneller liep dan ik.
Het was “we zien elkaar bij de finish” of “samen uit, samen thuis” waarbij ik sneller en hij langzamer moest lopen. We spraken af dat we wel zouden zien.
Al een paar dagen appten we heen en weer over het weer. Het zou precies tussen half 1 en 1 regenen…..
Maar niets was minder waar. Het zonnetje scheen en het was best warm.

IMG_4456

De starttijd was niet ideaal. Half 1. Inschrijven tot 12 uur dus daarna nog tijd genoeg.

het was een lekker loopje.
Wel een beetje warm plotseling, maar de organisatie had voor water en sponzen gezorgd, op 2 plaatsen zelfs!

1 – 3 km

In de eerste kilometer was het even zoeken naar loopruimte, maar dat was snel geregeld.
Wel kwam er iemand vlak achter me lopend, al stampend en nogal hijgend. Martijn was ik ff kwijt, en ik wilde degene die bij mij aangehaakt ook wel even afschudden. Een beetje aangezet en toen bleek Martijn weer achter haar te lopen en kwam weer tevoorschijn.
We hobbelden lekker door. Niet zo heel veel te zien onderweg. Af en toe wat publiek, maar verder bomen ;)

3 – 4 km

Ik had het ff zwaar. Het was best warm, ik had een lange broek aan. Stom. (ja. Gemekker. 2,5 week terug liep ik 14 km…)

4 – 5 kmIMG_4468

Laatste stukkie! Nog even náár de brug en de brug op. Voor een PR moest er nog wat gebeuren. Doorlopen dus!

En dat PR liep ik. Leuk! 2 seconden per kilometer minder dan mijn vorige PR. Lekker bezig!

Na de finish werd ik een beetje bibberig weer. Even zitten en wat rozijntjes eten ;) Daar ga ik van de week toch eens naar vragen als ik weer een consult heb bij mijn ‘coach’ 

Lekker loopje vandaag! Dankjewel Haas Martijn ;) Volgend jaar 10?

 

IMG_4458

@ woonthier


Saskia - getrouwd - Mama van 2 mooie meiden van 4 en 1 - Labrador Benco - muziek - watersport - haken - fotograferen - Hardlopen! Hopelijk #saskiaruns151017!
Follow Me on Pinterest
Categorieën
Archief
Reading Challenge

2017 Reading Challenge

Saskia has read 0 books toward her goal of 15 books.
hide